• Εγγραφή

Home

 

Η αλήθεια είναι πως σε όλη την ανθρωπότητα υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα, το μέλλον θολό, η οικονομική κρίση έχει φέρει τους ανθρώπους σε μεγάλη δυσκολία και πολλοί απορούν τι θα γίνει. Ιδιαίτερα στην πατρίδα μας που μαστίζεται από αυτήν την οικονομική κρίση, το μέλλον όλων είναι αβέβαιο, κανείς δεν μπορεί να κάνει όνειρα για το μέλλον.
 
Τώρα λοιπόν ας θυμηθούμε τα ωραία λόγια του Ιησού Χριστού που είναι γραμμένα μέσα στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιον: «Ας μη ταράττηται η καρδία σας· πιστεύετε εις τον Θεόν, και εις εμέ πιστεύετε».
 
Και τι θα γίνει αν πιστεύω εις τον Χριστό; Τότε διαβάζοντας το Ευαγγέλιο, προσευχόμενος και ζητώντας την ευλογία του στην ζωή μου, θα καταλάβω γιατί ήλθε στη γη ο Χριστός, θα καταλάβω την σταυρική θυσία και ότι φροντίζει αναστημένος, μεσολαβόντας στον Θεό Πατέρα για εμένα αλλά και για σένα και για όλους όσους τον εκζητούν εκ καρδίας.
 
Έτσι θα καταλάβω ότι έχω κάποιον να με παρηγορεί , να ακουμπώ σε Αυτόν όταν έχω θλίψεις και στενοχώριες, όταν έρχονται τα κύματα της ζωής να με κατακλύσουν.
 
Τότε εγώ θα προσεύχομαι και θα ζητώ την βοήθειά του, θα ζητώ την αγάπη του, θα ζητώ την στοργή του και την γλυκειά του παρουσία. Βοήθεια ετοιμοτάτη να έρχεται αρρωγός στα προβλήματά μου.
 
Ας μην γελιόμαστε, ζούμε σ’έναν κόσμο κακίας και μίσους, σ’έναν κόσμο αδικίας. Οι άνθρωποι έκαναν Θεό τους το χρήμα, έγιναν άπληστοι, αχόρταγοι, εγωιστές, δεν νοιάζονται για ανθρώπινες αξίες, δε νοιάζονται για τον πλησίον τους, δε λένε καλημέρα ούτε στο γείτονά τους.
 
Όμως υπάρχει ελπίδα. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης, ο Χριστός λέει׃ «Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ' αυτού και αυτός μετ' εμού.».
 
Δεν θα σου στείλει ένα τσουβάλι λίρες αλλά θα νιώσεις την γλυκειά του παρουσία στη ζωή σου, θα καταλάβεις πως όλα τούτα σ’αυτόν τον κόσμο είναι μάταια μπροστά στο έξοχο της γνώσεως του Χριστού.
 
Πάρε μια απόφαση σοβαρή στη ζωή σου. Ζήτησε τον Ιησού Χριστό και πάρε κουράγιο να συνεχίσεις την πορεία σου σ’αυτή τη ζωή.
 
Αν είσαι νέος πορεύσου μαζί μ’Αυτόν, σπούδασε μ’Αυτόν , εργάσου μ’Αυτόν, ψάξε για δουλειά μ’Αυτόν, φτιάξε οικογένεια μ’Αυτόν και θα δεις πως με τη δύναμη του Θεού θα προχωρείς και θα περνάς τις δυσκολίες σου.
 
Αν έχεις οικογένεια ζήτα την αγάπη του και τη στοργή του να σε φυλάει από τους κακούς καιρούς που ζούμε.
 
Ας ζητήσουμε τον Χριστό, ας ζητήσουμε το φως, ας μη ζούμε στο σκοτάδι αλλά στον δρόμο της ευλογίας , της χαράς, της αιωνίου ζωής.
 

 

Εφανέρωσας εις εμέ την οδό της ζωής, χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπό σου, τερπνότητες είναι διαπαντός εις τα δεξιά σου” (ψαλμός 16:11) 
 
Η ιατρική επιστήμη συνήθως ορίζει σαν υγεία την απουσία νόσου και κάτω από αυτό το πρίσμα οι σχετικοί επιστήμονες έχουν ασχοληθεί για να βρουν τις αιτίες που κάνουν τους ανθρώπους δυστυχισμένους, απογοητευμένους, απελπισμένους, γεμάτους άγχος και έμμονες ιδέες. Ο σκοπός τους ήταν να φέρουν τους πάσχοντες από μια βασανιστική αρνητική κατάσταση σε μια ουδέτερη “φυσιολογική” ή αλλιώς από το μείον 5 στο 0.
 
Τελευταία όμως, η προσπάθεια επικεντρώνεται στο να βρεθούν οι καταστάσεις εκείνες που θα κάνουν τον άνθρωπο να γεμίσει τη ζωή του με ευτυχία, με πραγματικό νόημα, που θα τον οδηγήσουν από το 0 στο συν 5. 
 
Οι ίδιοι οι επιστήμονες εκπλάγηκαν από τα ευρήματα των μελετών τους όσον αφορά τι δεν μας κάνει ευτυχισμένους. Και εν πρώτοις τα πλούτη και όσα τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν. Η έρευνα έδειξε ότι από τη στιγμή που οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου καλύπτονται, τα επιπλέον πλούτη δεν προσφέρουν πραγματική ευτυχία.
 
Αν και το εισόδημα των ανθρώπων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού σχεδόν τριπλασιάσθηκε από το 1950 έως και σήμερα, μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι σήμερα δεν είναι πιο ευτυχισμένοι από ότι το 1950, μάλλον το αντίθετο. Έρευνα μεταξύ των 400 πιο πλούσιων ανθρώπων στην Αμερική έδειξε ότι δεν είναι πιο ευτυχισμένοι από τους άλλους ανθρώπους. Ένας από τους λόγους που τα πλούτη δεν εγγυώνται την ευτυχία είναι ένα φαινόμενο που οι κοινωνιολόγοι ονομάζουν “άγχος εκ συγκρίσεως”.
 
Σύμφωνα με αυτό, οι άνθρωποι εκτιμούν τα υπάρχοντά τους σε σχέση με το τι έχουν οι άλλοι. Σήμερα οι πλούσιοι γίνονται ταχύτατα πιο πλούσιοι. Εκτός όμως τούτου η τηλεόραση, το internet, τα περιοδικά μόδας και κοσμικών στηλών φανερώνουν σε όλους πώς οι πλούσιοι ζουν (ανεξάρτητα αν είναι ευτυχισμένοι) και αυτό προκαλεί στους υπόλοιπους ανθρώπους άγχος εκ συγκρίσεως.
 
Οι μόνοι ασφαλισμένοι είναι οι πραγματικοί Χριστιανοί που δεν φθονούν αυτά που έχουν οι άλλοι, διότι αυτό είναι έργο της σαρκός (Γαλάτας 5:21), αλλά απολαμβάνουν τον πολύτιμο θησαυρό, την αιώνια ζωή εις το πρόσωπο του Κυρίου τους Ιησού Χριστού (Ματθαίος 13:44). 
 
Παραδόξως διαπιστώνουν οι επιστήμονες, αυτή η ίδια η αύξηση του πλούτου πυροδοτεί το ανικανοποίητο των ανθρώπων. Μόλις οι άνθρωποι αρχίσουν να ανεβαίνουν τα οικονομικά σκαλιά παύουν να είναι ευχαριστημένοι με ότι έχουν και επικεντρώνονται σε ότι δεν έχουν, γεμίζουν δε με υλικές προσδοκίες και επιθυμίες! “Μέγας δε πλουτισμός είναι η ευσέβεια μετά αυταρκείας.
 
Διότι δεν εφέραμεν ουδέν εις τον κόσμο, φανερόν ότι ουδέ δυνάμεθα να εκφέρομεν τι. Εχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα ας αρκώμεθα εις ταύτα. Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα, και εις επιθυμίας πολλάς ανοήτους και βλαβεράς, αίτινες βυθίζουσι τους ανθρώπους εις όλεθρον και απώλειαν. Διότι ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία την οποίαν τινές ορεγόμενοι, απεπλανήθησαν από της πίστεως και διεπέρασαν εαυτούς με οδύνας πολλάς.” (Α Τιμοθ. 6:9-11). 
 
Μήπως η νεότητα φέρνει ευτυχία; Όχι λένε πάλι οι επιστήμονες. Μάλιστα οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι (65-74 ετών) τείνουν να είναι πιο ευχαριστημένοι με τη ζωή τους και έχουν λιγότερες μέρες το μήνα που αισθάνονται κατάθλιψη από ότι οι νεώτεροι (20-24 ετών). Από ότι δείχνουν οι έρευνες ούτε η ευφυία ούτε η μόρφωση οδηγούν κατ’ ανάγκη στην ευτυχία. Μήπως η πολλή τηλεόραση οδηγεί στην ευτυχία; Αντιθέτως μας βεβαιώνουν οι επιστήμονες, όσο πιο πολλή ώρα δαπανά ο άνθρωπος μπροστά στην τηλεόραση τόσο πιο δυστυχισμένος γίνεται! 
Ο γάμος και η οικογένεια είναι από τους βασικούς παράγοντες ευτυχίας, όπως επίσης η υγεία, οι φίλοι και η θρησκευτική πίστη. 
 
Βλέπουμε πως όλα αυτά που οι επιστήμονες σήμερα διαπιστώνουν ότι συντελούν στην ευτυχία του ανθρώπου προσφέρονται δωρεάν μέσα στο Ευαγγέλιο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και οι πρώτοι Χριστιανοί “ενέμενον εν τη διδαχή των αποστόλων, και εν τη κοινωνία, και εν τη κλάσει του άρτου και εν ταις προσευχαίς” (Πράξεις 2:42). 
 
Μάλιστα τελευταία, έχουν διαπιστώσει ότι πέρα από τη χαρά και την εσωτερική ισορροπία, η ευτυχία έχει πολύ σημαντικά αποτελέσματα και στην υγεία του σώματος! 
 
Συγκριτικές μελέτες μεταξύ ευτυχισμένων ανθρώπων και ασθενών με κατάθλιψη δείχνουν ότι οι πρώτοι έχουν 50% μικρότερο κίνδυνο για καρδιοπάθειες. Τα αποτελέσματα μιας οκτάχρονης μελέτης πάνω στο θέμα αυτό ήταν τόσο σαφή και αδιαμφισβήτητα, που στην αρχή οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να τα πιστέψουν.
 
Και όχι μόνο αυτό αλλά οι ευτυχισμένοι άνθρωποι είχαν καλύτερο ανοσοποιητικό σύστημα, μεγαλύτερη αντοχή στις λοιμώξεις και χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης, της γνωστής ορμόνης του stress. Βέβαια όλα αυτά και άλλα πολύ περισσότερα περιγράφονται με σαφήνεια μέσα στο Λόγο του Θεού. Ο βασιλεύς Σολομών, 3000 χρόνια προτού το διαπιστώσουν οι επιστήμονες, έγραφε δια Πνεύματος Αγίου: “ Η υγιαίνουσα καρδία είναι ζωή της σαρκός” (Παροιμίες ιδ:30).
 
Επίσης “Η ευφραινομένη καρδία δίδει ευεξίαν ως ιατρικόν, το δε κατατεθλιμμένο πνεύμα ξηραίνει τα οστά” (Παροιμίες ιζ:22). Το ερώτημα λοιπόν που επιτακτικά τίθεται είναι πώς μπορεί ο άνθρωπος να γίνει ευτυχισμένος; Είναι πραγματικά καταπληκτικό να διαβάζει κανείς τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι επιστήμονες μετά από μακρόχρονες έρευνες: Και πρώτα από όλα μας συνιστούν να μετρούμε τα καλά πράγματα που έχουν γίνει στη ζωή μας!
 
Μελέτες έδειξαν ότι άνθρωποι που θυμούνται και συνέχεια αναλογίζονται τα καλά πράγματα που τους έχουν γίνει είναι σαφώς πιο ευτυχισμένοι από άλλους που τα ξεχνούν ή τα υποβαθμίζουν! Και βέβαια αυτή είναι μια θαυμαστή γνώση που τόσο ωραία περιγράφει ο Δαβίδ δια Πνεύματος Αγίου στον ργ΄ Ψαλμό: “Ευλόγει, η ψυχή μου τον Κύριον και πάντα τα εντός μου, το όνομα το ʼγιον Αυτού.
 
Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριο και μη λησμονείς πάσας τας ευεργεσίας Αυτού. Τον συγχωρούντα πάσας τας ανομίας σου, τον ιατρεύοντα πάσας τας αρρωστίας σου, τον λυτρώνοντα εκ της φθοράς την ζωή σου, τον στεφανούντα σε με έλεος και με οκτιρμούς, η νεότης σου ανανεούται ως του αετού.”. Το αναγεννημένο παιδί του Θεού που έχει δεχθεί τη δωρεάν σωτηρία δια της πίστεως στο έργο του Κυρίου Ιησού Χριστού θυμάται συνέχεια και απολαμβάνει το τέλος της πίστεώς του, τη σωτηρία της ψυχής του!
 
Δυστυχώς, καμιά φορά μπορεί να ξεχάσουμε τις μέγιστες και τίμιες επαγγελίες που η θεία χάρις του Θεού μας δώρισε και να δούμε σε κάποιες προσωρινές δυσκολίες και τότε χάνουμε τη χαρά μας και τη δύναμή μας. Πρέπει λοιπόν να μετρούμε και να θυμόμαστε τις ευλογίες στη ζωή μας! 
Το δεύτερο που βρήκαν οι επιστήμονες ότι συντελεί στην ευτυχία του ανθρώπου είναι Το να κάνουμε καλές πράξεις!
 
Μα ακριβώς η νέα ζωή που με την αναγέννηση λαβαίνει ο πιστός δεν μπορεί παρά να εκφραστεί σε έργα αγάπης. Μάλιστα ο Λόγος του Θεού μας προτρέπει: “να φροντίζωσιν οι πιστεύσαντες εις τον Θεόν να προΐστανται καλών έργων. Ταύτα είναι τα καλά και ωφέλιμα εις τους ανθρώπους” (Τίτος γ:8). 
 
Σαν τρίτο μέτρο οι επιστήμονες συνιστούν το να συγχωρούμε! Μάλιστα βρήκαν ότι άνθρωποι που δεν συγχώρεσαν τους άλλους έβλαψαν τελικά τον εαυτό τους, ενώ αυτοί που συγχωρούν γεμίζουν με χαρά, ευτυχία και εσωτερική δύναμη! Μα ακριβώς αυτό μας παραγγέλνει ο Λόγος του Θεού (Ματθαίος ς:12, Μάρκος ια:25) και όχι μόνο αυτό αλλά δια του Αγίου Πνεύματος μας δίνει και τη δύναμη να το κάνουμε. 
 
Το τέταρτο σημαντικό είναι να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτούς που τους ανήκει. Ο Χριστιανός είναι ευγνώμων προς το Θεό, για τη σωτηρία του, για τους προεστώτες της εκκλησίας, που μοχθούν στο έργο του Θεού, για τα παιδιά του αλλά και τους γονείς του, για όλους τους αδελφούς. Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας προς το Θεό με την προσευχή και την υπακοή μας, αλλά και έμπρακτα σε όλους τους άλλους. “Σας παρακαλούμε δε αδελφοί, να γνωρίζετε τους όσοι κοπιάζουσι μεταξύ σας και είναι προεστώτες σας και σας νουθετούσι και να τιμάτε αυτούς εν αγάπη υπερεκπερισσού διά το έργον αυτών” (Α’ Θεσσαλονικείς ε:12-13). 
 
Τέλος, οι επιστήμονες μας προτρέπουν να επενδύουμε χρόνο σε δυνατές προσωπικές σχέσεις. Ο άνθρωπος εισερχόμενος με την αναγέννηση και το βάπτισμα στην εκκλησία του Χριστού απολαμβάνει την αγάπη του Θεού και των αδελφών. Παίρνει αλλά μαθαίνει και να δίνει από την “αγάπη του Θεού που είναι εκκεχυμένη εν ταις καρδίαις ημών δια Πνεύματος Αγίου του δοθέντος εις ημάς”. (Ρωμαίους ε:5).
 
Μάλιστα στην πρώτη Χριστιανική εκκλησία “του δε πλήθους των πιστευσάντων η καρδία και η ψυχή ήτο μία…”. (Πράξεις των Αποστόλων δ:32). Για άλλη μια φορά βλέπουμε πως η πραγματική επιστήμη έρχεται να συμφωνήσει με τον αψευδή Λόγο του Θεού “Τα μαρτύριά σου, τα οποία διέταξας, είναι δικαιοσύνη και υπερτάτη αλήθεια. …Η δικαιοσύνη σου είναι δικαιοσύνη εις τον αιώνα, και ο νόμος σου αλήθεια” (Ψαλμός 119:138,142).
 
 

Βιώνουμε παγκοσμίως μια κατάσταση συνεχώς μεταβαλλόμενη. Ακούμε ότι εδώ που φτάσαμε δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Όλοι βρίσκονται σε απορία. Ιδιαίτερα το σοκ κρίσης θολώνει το νου και παγώνει την ψυχή. Σύγχυση και φόβος κυριαρχούν παντού. Κάποιοι έχουν πλησιάσει προς τη λύση.

 

Λένε ότι πρέπει να επιστρέψουμε στις αιώνιες πνευματικές αξίες που είναι πάντα αναλλοίωτες. Αν ανατρέξουμε στο λόγο του Θεού, τη μοναδική αληθινή πηγή πληροφόρησης, μας αναφέρει: «Επί της γης στενoχωρία εθνών… Οι άνθρωποι θέλουν αποψυχεί εκ του φόβου και προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένη». (Λουκάς κ:25).

 

Είτε θέλουμε να το πιστέψουμε είτε όχι, είμαστε στις τελευταίες ημέρες. Εξάλλου στο Β’ Τιμόθ. γ:1 λέει: “Εν ταις εσχάταις ημέρες θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί”.

 

Υπάρχει όμως μία κατηγορία ανθρώπων, αναγεννημένων χριστιανών, που ενώ ζουν όλα αυτά, και τα δεινά τους έχουν αγγίξει, σαν ενεργά μέλη της κοινωνίας, βλέποντάς τους προσεκτικά, διακρίνεις ότι ξεχωρίζουν. Δεν απορούν, δεν στενοχωριούνται, πάντα χαμογελαστοί, δεν περιμένουν ούτε και ελπίζουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.
 
Είναι καλά πληροφορημένοι. Προσμένουν, ελπίζουν, περιμένουν το βασιλιά τους. Όλοι οι άλλοι γύρω τους αναζητούν έναν πολιτικό Μεσσία, ενώ θα έπρεπε να στραφούν στο μοναδικό Σωτήρα που λέγεται Ιησούς. Περιμένουν την απολύτρωσή τους.
 
Κάποια ευλογημένη μέρα θα αρπαχτούν και θα συναντήσουν στο μεσουράνημα Τον αγαπημένο της ψυχής τους (Α’ Θεσσαλ.δ:16-17). Μέχρι όμως να συμβεί αυτό το φοβερό γεγονός, χρειάζονται δύναμη, όχι σωματική, αλλά πνευματική-ουράνια, η οποία πρέπει συνέχεια να ανανεώνεται.
 
Μα είναι δυνατόν; Η ουράνια δύναμη πρέπει να ανανεώνεται; Μήπως εξαντλείται; Υπάρχει κάτι που την αποδυναμώνει και μπορεί να την νεκρώσει; Ο αετός όταν περάσουν τα χρόνια, το ράμφος του κλείνει και δεν μπορεί να πιάσει καλά το θήραμά του. Δε μένει άπραγος.
 
Πάει σε βράχο και χτυπάει το ράμφος του μέχρι να σπάσει λίγο μπροστά, οπότε ελευθερώνεται. Νιώθει δυνατός και συνεχίζει πλέον ανανεωμένος το κυνήγι, πετώντας ψηλά. Έτσι και το παιδί του Θεού αν απομακρύνει το βλέμμα του από τον ουρανό, αρχίζει σιγά σιγά να χάνει τη δύναμη του, πέφτει η πίστη του, κλονίζεται.
 
Ο εχθρός τότε ορμάει, γιατί δε φοράει την πανοπλία του και με τα βέλη, όχι μόνο τον πληγώνει, αλλά αν δεν προσέξει, μπορεί και να τον εξοντώσει. Έχει τη δύναμη να επηρεάσει και τους εκλεκτούς. Υπάρχει όμως ένα μυστικό. Αν τον προσμένουμε ότι θα τον συναντήσουμε, τότε αυτόματα γίνονται κάποιες διεργασίες μέσα μας και αρχίζει η πίστη μας να ανεβαίνει και ανοίγουμε τα φτερά μας ξανά.
 
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο αετός είναι σύμβολο ισχύος και κυριαρχίας. Έχει μια ιδιαιτερότητα: Με ελάχιστα χτυπήματα των φτερών του, είναι ικανός να αντιμετωπίσει τις πιο δυνατές καταιγίδες. Πώς; Εκμεταλλεύεται επιτήδεια τα ανοικτά ρεύματα του αέρα για να ανεβαίνει σε μεγάλα ύψη χωρίς προσπάθεια.
 
Έτσι κι εμείς όσοι είμαστε παιδιά Του, αλλά και όσοι θέλουν να γίνουν, με τα φτερά της πίστης θα αντιμετωπίσουμε όλες τις δυσκολίες, θα τις υπερνικήσουμε και τελικά θα φτάσουμε στο όρος το υψηλό. Εκεί είναι η θέση μας. Τις τελευταίες ημέρες το όρος αυτό θα υψωθεί υπεράνω των βουνών και λαοί θέλουσι συρρέει εις αυτό. Και όλοι μαζί θα ανεβούμε ακόμη πιο ψηλά, στην ουράνια κατοικία μας.
 
Ας φροντίσουμε λοιπόν να έχουμε λάδι στο ροΐ μας, να εξαγοράζουμε τον καιρό, να μένουμε στο ταμείο μας, να είμαστε στη σκοπιά μας, για να ακούμε τη “φωνή της τρυγόνος” και το κυριότερο: Να αφαιρέσουμε από πάνω μας κάτι που μας βαραίνει και μας εμποδίζει να πετάξουμε: Τα γαλόνια της υπερηφάνειας και τα παράσημα του εγωισμού. Τότε θα μας βλέπει ο πατέρας μας, θα χαίρεται και θα μας συστήνει στους συνανθρώπους μας.
 

 

Ο Μωυσής ο άνθρωπος του Θεού, παρέλαβε το νόμο του Θεού, ο οποίος αποτελείτο από διατάγματα και κρίσεις. Σε πολλά σημεία συναντούμε: «τα διατάγματα μου και τας κρίσεις μου θέλετε φυλάττει».
Έτσι μιλούσε ο Θεός προς τον Μωυσή και από την πλευρά του ο Μωυσής, έλεγε προς το λαό: (Δευτερονόμιο) «ιδού εγώ σας δίδαξα διατάγματα και κρίσεις».
 
Άραγε      τι είναι τα διατάγματα και οι κρίσεις;
Σήμερα, στην καινή διαθήκη έχουμε διατάγματα και κρίσεις;
Τι καλό φέρνουν στη ζωή μας τα διατάγματα και αι κρίσεις;
 
Γιατί πρέπει να διδάσκουμε τους υιούς μας και τους εγγονούς μας τα διατάγματα      και τας κρίσεις;
 
 Τα Διατάγματα (ή προστάγματα) είναι οι ακριβείς εντολές, που ο Θεός παρέδωσε και ζήτησε να τηρηθούν κατά γράμμα. Π.χ η Λευιτική ιεροσύνη, οι περί ανομίας προσφορές, ο νόμος του ολοκαυτώματος, ο νόμος της εξ αλφίτων προσφοράς, ο νόμος περί καθαρισμού εάν τις αμαρτήσει, ο νόμος του σαββάτου, κλπ
 
 Αι κρίσεις, είναι ο άγραφος νόμος, αι κρίσεις του Θεού, που προέρχονται από την αγάπη μας προς αυτόν, ώστε να φοβούμεθα αυτόν και να φυλάττουμε το αρεστόν ενώπιον αυτού. Αι κρίσεις του λόγου του Θεού, δεν είναι γραμμένες, καθώς είναι ανεξάντλητες και πηγάζουν από την σοφία και τη σύνεση, που ο καθένας μας διατηρεί μέσα του.
 
Δείτε:
 Δευτ. 4:6 Φυλάττετε λοιπόν και κάμνετε αυτά· διότι αύτη είναι η σοφία σας και η σύνεσίς σας ενώπιον των εθνών· τα οποία θέλουσιν ακούσει πάντα τα διατάγματα ταύτα και θέλουσιν ειπεί, Ιδού, λαός σοφός και συνετός είναι το μέγα τούτο έθνος.
Σήμερα;
 
 Σήμερα, στην καινή διαθήκη, μερικοί νομίζουν ότι ο Χριστός με το ευαγγέλιο της σωτηρίας, δεν μας άφησε εντολές! Νομίζουν ότι το ευαγγέλιο της χάριτος είναι μόνον η άφεσις των αμαρτιών χωρίς καμία υποχρέωση!
Όμως, τι λέγει ο απόστολος Παύλος, με την εξουσία που του δίδει ο Κύριος: 1Κορ. 14:37 Εάν τις νομίζη ότι είναι προφήτης ή πνευματικός, ας μάθη εκείνα τα οποία γράφω προς εσάς, ότι είναι εντολαί του Κυρίου. Ακόμη ο Κύριος μας Ιησούς:
 
Ιωάν. 14:21 Ο έχων τας εντολάς μου και φυλάττων αυτάς, εκείνος είναι ο αγαπών με· ο δε αγαπών με θέλει αγαπηθή υπό του Πατρός μου, και εγώ θέλω αγαπήσει αυτόν και θέλω φανερώσει εμαυτόν εις αυτόν.
Ο ευαγγελιστής Ιωάννης: 1Ιωάν. 2:4 Όστις λέγει, Εγνώρισα αυτόν, και τας εντολάς αυτού δεν φυλάττει, ψεύστης είναι, και εν τούτω η αλήθεια δεν υπάρχει·
 
1Ιωάν. 2:7 Αδελφοί, δεν σας γράφω εντολήν νέαν, αλλ' εντολήν παλαιάν, την οποίαν είχετε απ' αρχής· η εντολή η παλαιά είναι ο λόγος, τον οποίον ηκούσατε απ' αρχής.
2Ιωάν. 1:5 Και τώρα σε παρακαλώ, κυρία, ουχί ως γράφων προς σε εντολήν νέαν, αλλ' εκείνην την οποίαν είχομεν απ' αρχής, να αγαπώμεν αλλήλους.
 
Εφεσ. 6:2 Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα, ήτις είναι εντολή πρώτη με επαγγελίαν,
Τι καλό φέρνουν στη ζωή μας, τα διατάγματα και αι κρίσεις;
 
 Η απάντηση: Δευτ. 4:40 Και φύλαττε τα διατάγματα αυτού και τας εντολάς αυτού, τας οποίας εγώ προστάζω εις σε σήμερον· διά να ευημερής συ και οι υιοί σου μετά σε και διά να μακροημερεύης επί της γης, την οποίαν Κύριος ο Θεός σου έδωκεν εις σε διαπαντός.
Επίσης:
 
Εφεσ. 6:3 διά να γείνη εις σε καλόν και να ήσαι μακροχρόνιος επί της γης.
Πράγματι δεν μπορούμε να φανταστούμε το καλό που έρχεται στη ζωή μας. Ιδέ: Ψαλ. 91:7 Χιλιάς θέλει πίπτει εξ αριστερών σου και μυριάς εκ δεξιών σου· πλην εις σε δεν θέλει πλησιάζει.
 
Και:
Ψαλ. 91:16 Θέλω χορτάσει αυτόν μακρότητα ημερών και θέλω δείξει εις αυτόν την σωτηρίαν μου.
 
Τα παιδιά μας;
 Τέλος, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας έχουν ανάγκη από καθοδήγηση και διδασκαλία. Δεν αρκεί η σχολική ύλη ούτε η εργασία που γίνεται στο σχολείο. Είναι αναγκαία η πνευματική ανάπτυξη των παιδιών μας με ευθύνη των γονέων, όπου θα διδάξουν την πίστη, την αγάπη, το έλεος και τη χάρη του Θεού.
 
Με άλλα λόγια, θα μιλήσουν για τον πατέρα Θεό και για τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.
 Όμως, θα διδάξουν τα παιδιά επί πλέον, την φύση των ανθρώπων ότι είναι αμαρτωλή, ότι ο άνθρωπός είναι κακός και πρέπει να αναγεννηθεί διότι διαφορετικά θα κλέβει, θα σκοτώνει, θα αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια των πολιτών. Έτσι μαθαίνουμε τα παιδιά μας τους χαρακτήρες των ανθρώπων και πώς να προστατεύονται από αυτούς.
 

Κάποτε θα έλθει ο Ιησούς Χριστός για δεύτερη φορά στη γη μας, ως κριτής δίκαιος και αμερόληπτος.

 
Μέχρι τώρα, Τον γνωρίσαμε ως Σωτήρα και Λυτρωτή, έτοιμο να συγχωρέσει κάθε αμαρτία και να διορθώσει κάθε πάθος και κακή συνήθεια. Όταν θα έλθει δεύτερη φορά, δεν θα έλθει ταπεινός Ναζωραίος Ραββί και αδύναμος άνθρωπος, αλλά θα έλθει με δύναμη μεγάλη και πλήθος αγγέλων που θα Τον συνοδεύουν, για να κάνει κρίση και "να αποδώσει εις έκαστον κατά το έργον αυτού". 


Παρ' όλο που πολλοί δεν το πιστεύουν αυτό και έτσι αισθάνονται πιο ελεύθεροι να πράττουν την αμαρτία, χωρίς καμιά αίσθηση ενοχής, κάποτε θα Τον δουν να έρχεται ένδοξος και τότε θα θρηνήσουν και θα μετανοήσουν για τα λόγια που είχαν πει εναντίον Του. 


"Όταν θα έλθη ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη Αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ' Αυτού, τότε θέλει καθίσει επί του θρόνου της δόξης Αυτού. Και θέλουσι συναχθή έμπροσθεν Αυτού πάντα τα έθνη" (Ματθαίος κε:31,32). Θα έλθει ως κριτής, να κρίνει τον κάθε άνθρωπο για τα λόγια του και τα έργα του. 


Τώρα είμαστε στον καιρό της χάριτος και της Σωτηρίας να Του ζητήσουμε έλεος και συγχώρεση. Θα έλθει καιρός όμως που θα κλείσει η πόρτα της χάριτος και δεν θα μπορούμε πλέον να εισέλθουμε στη Σωτηρία του Χριστού. 
Τότε είναι που θα χωρισθούν οι άνθρωποι και δεν θα ζουν όλοι μαζί καλοί και κακοί, εγκληματίες και συνετοί ψεύτες και ειλικρινείς. "Και θέλει χωρίσει αυτούς απ' αλλήλων καθώς ο ποιμήν χωρίζει τα πρόβατα από των εριφίων". 


Σήμερα ζούμε σε μια κοινωνία που για τους απλούς και φιλήσυχους ανθρώπους είναι μαρτύριο. Κλείνουν όλοι "πόρτες και παράθυρα", μεταχειρίζονται μέσα ασφαλείας, συναγερμούς, κλειδαριές, πόρτες και παράθυρα ασφαλείας, σκύλους και ό,τι μπορεί ο καθένας για να φυλαχτεί από τον γείτονά του και τον άγνωστο συνάνθρωπό του. 


Τι θα γίνουμε; Ως πότε θα καιροφυλαχτούμε και θα φυλάμε σκοπιά, γιατί φοβόμαστε τους συνανθρώπους μας; 
Κάποτε το έργο αυτό θα το κάνει ο Ιησούς Χριστός, θα χωρίσει τους ανθρώπους σε ερίφια και σε πρόβατα. 


Τα πρόβατα είναι οι άνθρωποι οι πιστοί και ειλικρινείς που ακολουθούν τον Ιησού Χριστό. Κάποτε και αυτοί ήσαν απολωλότα πρόβατα, χαμένα μέσα στον κόσμο της αμαρτίας και του σκότους, "πλανώντες και πλανώμενοι". Ήλθε όμως ο Ιησούς Χριστός, τους βρήκε, τους κάλεσε και αυτοί Τον ακολούθησαν σε όλη τους τη ζωή. "Τα πρόβατα τα Εμά ακούουσι την φωνή μου και με ακολουθούσι", λέει O Μεγάλος Σωτήρας και Διδάσκαλος, ο Ιησούς Χριστός. 


Τα ερίφια είναι οι άνθρωποι οι οποίοι δεν θέλησαν τον Ιησού Χριστό, αλλά βάδισαν κατά τις επιθυμίες της καρδιάς τους και έπραξαν ό,τι πονηρό νόμιζαν οι ίδιοι. 
Τα πρόβατα δέχθηκαν την σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού, που έγινε για να εξαγοράσει κάθε πολύτιμη ψυχή από την αμαρτία και την εξουσία του διαβόλου. 


Τα ερίφια είναι εκείνοι που δε δέχθηκαν τον Σωτήρα που απέστειλε ο Ουράνιος Πατέρας για να βρει και να σώσει τον άνθρωπο από την πλάνη και την αμαρτία. Θα βγουν ζημιωμένοι αυτοί που ακολούθησαν τον Χριστό με πίστη και αγάπη και έζησαν τη ζωή τους σαν καλοί χριστιανοί στον πονηρό αυτό αιώνα; 


Ασφαλώς όχι. Ποτέ δε βγαίνει ζημιωμένος ο άνθρωπος που ακολουθεί την αγάπη του Χριστού και τη φυσιολογική ζωή που του υποδεικνύει το Ευαγγέλιο. 
Κάποια ημέρα θα τους πει ο Κύριος: "Έλθετε οι ευλογημένοι του Πατρός, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην εις εσάς βασιλείαν από καταβολής του κόσμου, διότι επείνασα και μοι εδώκατε να φάγω, εδίψησα και με εποτίσατε, γυμνός ήμην και με ενεδύσατε, ξένος και με φιλοξενήσατε, ασθενής και με επισκέφθητε, εν φυλακή και ήλθετε προς εμέ". Ματθαίος κε:34-36 


Τότε αυτοί θα ρωτήσουν με απορία: «Πότε Κύριε εκάναμε σε σένα αυτά». "Εφ' όσον εκάματε σε ένα των αδελφών μου των ελαχίστων εις εμέ εκάματε» Ματθαίος κε:40 
Ο χριστιανός είναι ένας καλός άνθρωπος ο οποίος χωρίς διάκριση βοηθάει κάθε συνάνθρωπο, ο οποίος πάσχει. 


Στις Φιλιππίνες κάποτε ξεσηκώθηκε άγριος διωγμός εναντίον των κομμουνιστών. Οι κομμουνιστές κατέφευγαν όπου μπορούσαν, διότι ο δικτάτορας της χώρας τους συλλάμβανε και τους εκτελούσε. Οι άνθρωποι που βοήθησαν και έσωσαν χιλιάδες κομμουνιστές, ήσαν χριστιανοί της Πεντηκοστής, οι οποίοι τους έκρυψαν και τους βοήθησαν, παρ' όλο που οι κομμουνιστές είχαν δηλώσει ότι είναι άθεοι. 


Πολλοί κομμουνιστές πίστεψαν στο Χριστό και έγιναν χριστιανοί, βλέποντας την αγάπη των πιστών αδελφών. 
Κάποτε όλοι θα δώσουμε λόγο στον μεγάλο κριτή και Κύριο για κάθε έργο το οποίο πράξαμε, είτε πονηρό είτε αγαθό.

 

 

Το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας που ο Θεός απευθύνει σήμερα σε όλους τους ανθρώπους, έχει πολύ μεγάλη σπουδαιότητα όχι μόνο γιατί είναι λόγοι αιώνιας ζωής αλλά και επειδή δόθηκε με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο: με την εξουσία και τη συνέργεια του Πατέρα Θεού, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Το ευαγγέλιο της σωτηρίας δεν ξεκίνησε από τους αποστόλους, ούτε ήρθε σε εμάς μέσω αγγέλων ή προφητών.
 
Oπως διαβάζουμε στη Γραφή, τη σωτηρία «...άρχισε να διακηρύττει ο Κύριος…» (Εβραίους 2:3γ, 1:2), έπειτα, «…ο Θεός πρόσθεσε τη μαρτυρία Του γι’ αυτήν (τη σωτηρία) με κάθε λογής θαυματουργικές ενέργειες…» (Εβραίους 2:4α) και τέλος η σωτηρία αυτή επιβεβαιώθηκε (και συνεχίζει να επιβεβαιώνεται) «…με τις διάφορες δωρεές των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με το θέλημά Του» (Εβραίους 2:4β).
 
Επίσης, για όλα τα παραπάνω υπήρξαν (και υπάρχουν) μάρτυρες που τα επιβεβαιώνουν (Εβραίους 2:3γ, Πράξεις 2:32, 3:15, 5:32, 10:39, 13:31, Λουκάς 1:2, Β' Πέτρου 1:16, κ.α.). Αν στην κοινωνία τα δικαστήρια δέχονται την επαλήθευση των γεγονότων βασιζόμενα στην κατάθεση μαρτύρων, πόσο περισσότερη ισχύ θα πρέπει να έχουν τα γεγονότα που επιβεβαιώνονται όχι μόνο από αυτόπτες μάρτυρες, αλλά και από τον ίδιο το Θεό;
 
Ακόμη, στο μήνυμα αυτό της σωτηρίας καλούμαστε να δώσουμε πολύ μεγάλη σημασία επειδή έχουμε παραδείγματα του αποτελέσματος της απείθειας του ανθρώπου στους λόγους του Θεού. Πριν την έλευση του Χριστού, ο Θεός μιλούσε στο λαό Του μέσω των προφητών (Εβραίους 1:1) και οι εντολές του Θεού είχαν δοθεί διά των αγγέλων, στον άνθρωπο που μεσίτευε (στην Παλαιά Διαθήκη) ανάμεσα στο Θεό και το λαό Ισραήλ, το Μωυσή (2:2α, Γαλάτες 3:19, Πράξεις 7:53, Δευτερονόμιο 33:2).
 
Εντούτοις, ο λαός απείθησε και το αποτέλεσμα ήταν να θερίσουν τον πολύ πικρό καρπό της ανυπακοής τους, χάνοντας την επαγγελία του Θεού (Εβραίους 2:2β, 3:10-11, 18-19).Για αυτούς τους λόγους, ο απ. Παύλος προτρέπει: «…Γι’ αυτό και εμείς πρέπει να προσέχουμε περισσότερο σε όσα ακούσαμε, επειδή ...πώς είναι δυνατόν εμείς να ξεφύγουμε, αν δεν δώσουμε την προσοχή που ταιριάζει σε μια τόσο σπουδαία σωτηρία;» (Εβραίους 2:1-3α)
 
Τα λόγια αυτά δεν είναι μια απειλή του Λόγου του Θεού για να δημιουργήσει πανικό, αλλά είναι καταρχήν μια πολύ λογική ερώτηση, ένας λόγος ικανός να προβληματίσει όλους τους ανθρώπους χωρίς εξαίρεση, είτε δέχονται το Χριστό είτε τον απορρίπτουν. Στους Χριστιανούς, ο λόγος αυτός λέει ότι δεν αρκεί απλά να «ξέρουμε για το Χριστό» και να έχουμε μια αρχική γνώση των βασικών στοιχείων της Χριστιανικής διδασκαλίας.
 
Πρέπει να ζούμε με το Χριστό, και να μένουμε ενωμένοι με το Χριστό. Ακόμη και αν «ξέρουμε» το Χριστό υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αν δεν περπατάμε σε καθημερινή βάση μαζί Του. Σίγουρα θα χάσουμε την ειρήνη μας, τη χαρά, την υπομονή, την πραότητα, την αγάπη μας, την πίστη μας, την ελπίδα μας και θα διακινδυνεύουμε ακόμη και τη σωτηρία μας.
 
Ο Ιησούς Χριστός επεσήμανε το θέμα αυτό στους μαθητές του, λέγοντας, «...Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα... Όπως το κλήμα δεν μπορεί να καρποφορήσει από μόνο του αν δεν είναι ενωμένο με την άμπελο, το ίδιο και εσείς αν δεν μείνετε ενωμένοι μαζί μου» (Ιωάννης 15:5α, 4β).
 
Σε όσους απορρίπτουν το Χριστό, ο λόγος αυτός λέει, «πώς νομίζεις ότι μπορείς να υπάρξεις έξω από το σύμπαν του Θεού; Πώς μπορείς να αποφύγεις το αναπόφευκτο – να έρθεις αντιμέτωπος με Αυτόν που γνωρίζει τα πάντα και που έχει ήδη προσδιορίσει την ημέρα που θα κρίνει την οικουμένη; (Πράξεις 17:31) Και γιατί, καν, να προσπαθήσεις να ξεφύγεις, αφού η επιθυμία του Θεού είναι η ευλογία σου και όχι η κατάρα σου, η ζωή σου και όχι ο θάνατός σου; (Ιωάννης 3:16-17, Ιεζεκιήλ 33:11)
 
Την αλήθεια αυτή την εξέφρασε και ο Δαυίδ στους Ψαλμούς λέγοντας, «…Πού να πάω μακριά από το Πνεύμα σου; Και μακριά από την παρουσία σου πού να φύγω; Αν ανεβώ στους ουρανούς, εσύ είσ’ εκεί. Αν στρώσω το κρεβάτι μου στον άδη, εκεί είσαι πάλι» (Ψαλμοί 139:7-8). 
Οι μαθητές του Χριστού πάντως, μέσα από τη γνωριμία τους με τον Ιησού, κατέληξαν αυθόρμητα σε ένα πολύ λογικό συμπέρασμα: «σε ποιον να πάμε Κύριε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής!» (Ιωάννης 6:68)
 
Σελίδα 8 από 24

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 22 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα96
mod_vvisit_counterΕχθές189
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα1136
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα2494
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8338
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας12517
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις900717

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.