• Εγγραφή

Home

 

Τα τελευταία χρόνια δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται για να καταλάβουν οι επιστήμονες πού βρίσκεται η έδρα της συνείδησης, δηλαδή η επίγνωση του ανθρώπου για το ποιος είναι και το πώς σκέπτεται και αισθάνεται.

 

Ο John Searle, διακεκριμένος ερευνητής στον τομέα της έρευνας της συνείδησης, δηλώνει: "Στην παρούσα φάση της έρευνάς μας για τη συνείδηση, δε γνωρίζουμε πώς αυτή λειτουργεί και πρέπει να δοκιμάσουμε όλες τις ιδέες"!
 
O Jerry A. Fodor παρατηρεί: "Κανένας δεν έχει την παραμικρή ιδέα πως κάτι το υλικό, όπως το σώμα του ανθρώπου, μπορεί να έχει συνείδηση." Πολύ σοβαρή διαπίστωση, όταν μάλιστα βγαίνει από τα χείλη διακεκριμένων κατά κόσμο επιστημόνων και σύγχρονων φιλοσόφων.
Φανερώνει το απόλυτο σκοτάδι μέσα στο οποίο βρίσκεται ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από την απόλυτη αλήθεια, που είναι ο Λόγος του Θεού.
 
Πρόσφατα ο Sir John Maddox, πρώην εκδότης του φημισμένου περιοδικού Nature, δήλωσε: "Ο κατάλογος των αντικειμένων στα οποία έχουμε άγνοια, πρέπει να περιλάβει και τη λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Είναι ένα μεγάλο αίνιγμα από τι συνίσταται η συνείδηση του ανθρώπου. Παρά τις μεγάλες προόδους της νευροεπιστήμης τον τελευταίο αιώνα, βρισκόμαστε τόσο μακριά από την κατανόηση του θέματος αυτού, όσο και πριν από ένα αιώνα."
 
Δυστυχώς, από την εποχή του Αναξίμανδρου του Έλληνα φιλοσόφου του 6ου π.Χ. αιώνα, ο οποίος πρώτος διατύπωσε την άποψη ότι η ζωή προέρχεται από τη λάσπη, επειδή έβλεπε από αυτήν να βγαίνουν σκουλήκια και μύγες, ο τρόπος σκέψης του ανθρώπου μακριά από την αλήθεια του Λόγου του Θεού δεν άλλαξε.
 
Ο Αναξίμανδρος διατύπωσε κατά βάση τη θεωρία της αυτόματης γένεσης, η οποία βέβαια καταρρίφθηκε από τον Pasteur που απέδειξε ότι τα σκουλήκια και οι μύγες δε γεννιόνταν αυτομάτως από το νερό και τη λάσπη, αλλά από τα αυγά που υπήρχαν μέσα σε αυτά.
Αργότερα, ο Δαρβίνος επαναδιατύπωσε την ίδια κατά βάση άποψη της "αρχέγονης σούπας", για να εξηγήσει την προέλευση και την εξέλιξη των ειδών, θεωρία που παντελώς καταρρίφθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη.
 
Σήμερα, οι επιστήμονες πάλι προσπαθούν να εντοπίσουν την έδρα της συνείδησης-της ψυχής μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου. Είναι κατά βάση η υλιστική άποψη κατά την οποία η πνευματική υπόσταση του ανθρώπου, η αυτογνωσία, η συνείδηση, με λίγα λόγια ο εσωτερικός πνευματικός άνθρωπος είναι αποτέλεσμα και απόρροια της ύλης, του εγκεφάλου, ή κατά άλλους, της κοιλιάς, του κοιλιακού νευρικού πλέγματος που περιβάλλει τα κοιλιακά σπλάχνα!
 
Η ερώτηση με απορία του αγγέλου προς τις μυροφόρες, θα μπορούσε να απευθύνεται και στους σύγχρονους επιστήμονες: " Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών". (Λουκάς 24:5)
Ο Λόγος του Θεού μας ενημερώνει ότι αυτογνωσία και συνείδηση υπάρχουν ανεξάρτητα από το υλικό σώμα.
 
Όταν ο αρχάγγελος Γαβριήλ εστάλη από το Θεό στο Ζαχαρία για να τον ενημερώσει ότι εισακούσθηκαν οι προσευχές του και ότι η γυναίκα του Ελισάβετ επρόκειτο να συλλάβει και να γεννήσει υιό, τον Ιωάννη τον βαπτιστή, είπε στο δυσπιστούντα Ζαχαρία.: "εγώ είμαι Γαβριήλ ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού και απεστάλην δια να λαλήσω προς σε, και να σε ευαγγελίσω ταύτα..". Δηλαδή ο άγγελος, αν και δεν έχει υλικό σώμα, έχει αυτογνωσία και συνείδηση του ποιος είναι και τι κάνει.
 
Ο Λόγος του Θεού μας πληροφορεί ότι το υλικό μας σώμα δεν είναι η πηγή της αυτογνωσίας και της συνείδησης, αλλά είναι το προσωρινό, επίγειο σκήνωμα, μέσα στο οποίο κατοικεί ο εσωτερικός άνθρωπος. "Διότι εξεύρομεν, ότι, εάν η επίγειος οικία του σκηνώματος ημών χαλασθή, έχομεν εκ του Θεού οικοδομήν, οικίαν αχειροποίητον, αιώνιον , εν τοις ουρανοίς." (Β Κορινθίους 5:1).
 
Ο Ιώβ, περίπου 2000 χρόνια π.Χ., λέει: "Διότι εξεύρω ότι ζη ο Λυτρωτής μου, και θέλει εγερθή εν τοις εσχάτοις καιροίς επί της γης. Και αφού μετά το δέρμα μου το σώμα τούτο φθαρή, πάλιν με την σάρκα μου θέλω ιδεί τον Θεόν, τον οποίον αυτός εγώ θέλω ιδεί και θέλουσι θεωρήσει οι οφθαλμοί μου και ουχί άλλος. Οι νεφροί μου κατατήκονται εν τω κόλπω μου.
 
O απόστολος Πέτρος δηλώνει: "…επειδή εξεύρω ότι εντός ολίγου θέλω αποθέσει το σκήνωμά μου, καθώς και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μοι εφανέρωσε.." (Β Πέτρου 1:14). Ο δε απόστολος Παύλος διευκρινίζει: "στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω, και να είμαι με τον Χριστόν, διότι είναι πολύ πλέον καλύτερον. Το να μένω όμως εν τη σαρκί, είναι αναγκαιότερον διά σας." (Φιλιππησίους 1:23-24).
 
Η παραμονή μας μέσα στο επίγειο αυτό σκήνωμα είναι πολύ σημαντική διότι πρόκειται όλοι να δώσουμε λόγο ενώπιον του Θεού για το τι πράξαμε κατά τη διάρκεια αυτής της ενοίκησης. "Όθεν και φιλοτιμούμεθα, είτε ενδημούντες, είτε αποδημούντες, να ήμεθα ευάρεστοι εις Αυτόν. Διότι πρέπει πάντες να εμφανισθώμεν έμπροσθεν του βήματος του Χριστού, διά να ανταμειφθή έκαστος κατά τα πεπραγμένα διά του σώματος, καθ' α έπραξεν, είτε αγαθόν, είτε κακόν." (Β Κορινθίους 5:9-10).
 
O Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μας αποκάλυψε με την ιστορία του πλούσιου και του Λαζάρου ότι ο άνθρωπος έχει συνείδηση και αυτογνωσία και μετά την αποχώρηση από το επίγειο σκήνωμά του. Ο πλούσιος γνώριζε ποιος είναι ο Αβραάμ, ο Λάζαρος και δυστυχώς γνώριζε και ποιος είναι ο ίδιος και ακόμη, και το τι έκανε όσο ήταν μέσα στο επίγειο σκήνωμά του. Θυμόταν ακόμα ότι είχε πέντε αδελφούς.. (Λουκάς 16:19-31).
 
Δεν είμαστε αντίθετοι με την επιστημονική σκέψη και αναζήτηση. Όταν όμως αυτή είναι έξω και αντίθετη με το Λόγο του Θεού, είναι φυσικό να καταλήγει σε αδιέξοδα και αντιφάσεις. Ας μην ξεχνάμε δε ότι , όπως έχουμε κατ'επανάληψη αναφέρει, οι μεγαλύτεροι επιστήμονες ήσαν θεοσεβείς άνθρωποι, οι οποίοι έβλεπαν την επιστημονική προσπάθεια σαν μία ψηλάφηση των σκέψεων του Θεού, που έφτιαξε και συντηρεί τον ορατό και τον αόρατο κόσμο.
 
1. Searle J. Quoted on front cover J Consciousness Stud.1995;2 (1)
2. Fodor JA. The big idea. Times Literary Supplement. July 3, 1992:20
3. Maddox J. The unexpected science to come. Sci Am..December 1999;281:62-69
 

"Εισάκουσον, Κύριε, της προσευχής μου και δος ακρόασιν εις την κραυγήν μου..." (Ψαλμοί 39:1)

Διαβάζουμε στο Λόγο του Θεού ότι οι Χριστιανοί καλούνται να προσφέρουν "πνευματικές θυσίες" ευπρόσδεκτες στο Θεό (Α' Πέτρου 2:5). Ειδικότερα για την προσευχή, ως πνευματική θυσία, υπάρχουν πολλές αναφορές για το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της αλλά και ποιες είναι οι προϋποθέσεις ώστε μια προσευχή να είναι ευπρόσδεκτη από το Θεό. Διαβάζουμε λοιπόν ότι η ευπρόσδεκτη προσευχή θα πρέπει…
 
Να προσφέρεται με πίστη. Ο Ιησούς είπε, "…και πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει (Ματθαίος 21:22). Στην προς Εβραίους επιστολή διαβάζουμε ότι χωρίς πίστη, "αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν" (Εβραίους 11:6α) και στην επιστολή του Ιακώβου διαβάζουμε ότι όποιος προσέρχεται στο Θεό με δισταγμό και αμφιβολία, "ας μη νομίζη ο άνθρωπος εκείνος ότι θέλει λάβει τι παρά του Κυρίου" (Ιακώβου 1:5-7).
 
Να προσφέρεται με ταπεινό πνεύμα που φανερώνει την επίγνωση της μεγαλειότητας του Θεού απέναντι στην ευτέλεια και αναξιοσύνη του ανθρώπου. Ο συντετριμμένος στην καρδιά τελώνης που πλησίασε το Θεό με επίγνωση της θέσης του, "κατέβη… εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος" (Λουκάς 18:14α, βλ. 9-14). Σε άλλο σημείο διαβάζουμε σχετικά, "Ο Κύριος είναι πλησίον των συντετριμμένων την καρδίαν, και σώζει τους ταπεινούς το πνεύμα" (Ψαλμοί 34:18, βλ. σχ. Ιακώβου 4:6β).
 
Να βρίσκεται σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Στη Γραφή διαβάζουμε ότι η προσευχή που απευθύνουμε στο Θεό είναι πραγματικά ευπρόσδεκτη όταν είναι σύμφωνη με το θέλημά Του. Πρώτος ο Κύριος Ιησούς παραδειγμάτισε προσευχόμενος, "Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ' εμού· πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη (Λουκάς 22:42). Ο απ. Ιωάννης, θα γράψει, "Και αύτη είναι η παρρησία, την οποίαν έχουν προς αυτόν, ότι εάν ζητώμέν τι κατά το θέλημα αυτού, ακούει ημάς" (Α' Ιωάννου 5:14). Στο θέμα αυτό αναφέρεται και ο απ. Ιάκωβος γράφοντας, "ζητείτε και δεν λαμβάνετε, διότι κακώς ζητείτε, διά να δαπανήσητε εις τας ηδονάς σας" (Ιακώβου 4:3).
 
Να πηγάζει από μια καρδιά που εκζητά, υποτάσσεται και απολαμβάνει τη δικαιοσύνη του Θεού. Διαβάζουμε, "... οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι επί τους δικαίους και τα ώτα αυτού εις την δέησιν αυτών..." (Α' Πέτρου 3:12α, βλ. κ. Ψαλμοί 34:15) και αλλού, "πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη" (Ιακώβου 5:16γ). Αντιθέτως,η προσευχή του ασεβούς προκαλεί αποστροφή στο Θεό (Παροιμίες 28:9β) και "οι αμαρτίες  κρύβουν το πρόσωπό Του [Θεού]  για να μην ακούει" (Ησαΐας 59:2β, βλ. κ. Ψαλμοί 66:18). Ειδικότερα οι διαπροσωπικές σχέσεις μπορούν να αποτελέσουν κριτήριο για το αν μια προσευχή είναι ευπρόσδεκτη ή όχι από το Θεό (βλ. Ματθαίος 5:23-25, Α' Πέτρου 3:7, κ.α.).
 
Να συνοδεύεται από ευχαριστία. Η έκφραση της ευχαριστίας προς το Θεό για κάθε τι, είναι μια βέβαιη ένδειξη της συναίσθησης ότι τα πάντα στη ζωή του ανθρώπου πηγάζουν από τη χάρη και όχι την "υποχρέωση" του Θεού. Ο απ. Παύλος έγραψε σχετικά, "...ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ' ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως (Φιλιππησίους" 4:6) και σε άλλο σημείο, "Εμμένετε εις την προσευχήν... μετά ευχαριστίας" (Κολοσσαείς 4:2), ενώ στην Α' Θεσσαλονικείς επιστολή γράφει, "αδιαλείπτως προσεύχεσθε, κατά πάντα ευχαριστείτε· διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού" (Α' Θεσσαλονικείς 5:17-18, βλ. κ. Εφεσίους 5:20).
 
Να γίνεται με επιμονή. Ο Ιησούς Χριστός δίδαξε τη σημασία της επιμονής στην προσευχή με δύο παραβολικές ιστορίες (βλ. Λουκάς 11:5-10, Λουκάς 18:1-8). Εκτός αυτού διαβάζουμε επίσης ότι και ο ίδιος ο Κύριος επέμεινε στην προσευχή Του στον κήπο της Γεθσημανή: "...υπήγε πάλιν και προσευχήθη εκ τρίτου..." (Ματθαίος 26:44). Ομοίως και ο απ. Παύλος γράφει σχετικά με το πρόβλημα της υγείας του ότι, "Περί τούτου τρίς παρεκάλεσα τον Κύριον διά να απομακρυνθή απ' εμού"(Β' (Κορινθίους 12:8).
 
Να απευθύνεται στο Θεό, στο όνομα του Ιησού Χριστού. Ο Κύριος Ιησούς είπε, "...και ο, τι αν ζητήσητε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο, διά να δοξασθή ο Πατήρ εν τω Υιώ" (Ιωάννης 14:13). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το όνομα του Ιησού Χριστού είναι κάποιου είδους "ξόρκι", απαραίτητο για να απαντώνται οι προσευχές (βλ. Πράξεις 19:13-19). Η επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού στην προσευχή έχει την έννοια της αληθινής, βιωματικής πίστης (Εβραίους 11:1) στο πρόσωπο, την υπόσταση, το έργο και τους λόγους Του ως προϋπόθεση και βεβαιότητα που καθιστά την προσευχή ευπρόσδεκτη από το Θεό, στον οποίον αποδίδεται και η δόξα. Και καθώς λέει και σε άλλο σημείο η Γραφή, "...πάσαι αι επαγγελίαι του Θεού είναι εν αυτώ, το ναι και εν αυτώ το αμήν, προς δόξαν του Θεού δι' ημών" (Β' Κορινθίους 1:20).
 

"Και έκαμεν ο Θεός τους δύο φωστήρας τους μεγάλους ... διά να φέγγωσιν επί της γης ... και να διαχωρίζωσι το φως από του σκότους" (Γένεσις 1:14-18).

 
Διαβάζουμε στο βιβλίο της Γένεσης ότι ο Θεός έφτιαξε δυο μεγάλα ουράνια σώματα τα οποία να φέγγουν το φυσικό φως στη γη και να διαχωρίζουν το φως από το σκοτάδι. Γνωρίζουμε επίσης ότι το ένα ουράνιο σώμα (ήλιος) είναι αυτόφωτο και το άλλο (σελήνη) ετερόφωτο. Αυτή είναι μια «πρωτύπωση» της αλήθειας που θα φανερωνόταν αργότερα και αποτελεί την πρώτη σαφή ένδειξη της πρόθεσης του Θεού να διαχωριστεί το φως από το σκοτάδι.
 
Όταν ήρθε ο Χριστός στη γη, φανέρωσε την πραγματική (πνευματική) διάσταση πίσω από το συμβολισμό της Παλαιάς Διαθήκης, λέγοντας "Εγώ είμαι το φως του κόσμου" (Ιωάννης 8:12β), ενώ παράλληλα άφησε μια μεγάλη παρακαταθήκη στους μαθητές Του λέγοντας, "Σεις είσθε το φως του κόσμου" (Ματθαίος 5:14α).
 
Την αλήθεια αυτή κήρυξαν αργότερα οι Απόστολοι, όπως για παράδειγμα διαβάζουμε από τον Απ. Παύλο, "Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπηκούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου, μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν· διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού.
 
Πράττετε τα πάντα χωρίς γογγυσμών και αμφισβητήσεων, διά να γίνησθε άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού αμώμητα εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης, μεταξύ των οποίων λάμπετε ως φωστήρες εν τω κόσμω, κρατούντες τον λόγον της ζωής…" (Φιλιππησίους 2:12-16α).
Διαβάζοντας τα εδάφια αυτά, μπορούμε να έχουμε μερικές οδηγίες για το πώς μπορούμε να λάμπουμε γύρω μας το φως του Θεού:
 
1)Με την Υπακοή μας στο Θεό και όχι σε ανθρώπους, κάνοντας τα πάντα με απλότητα στην καρδιά μας, σαν να τα κάνουμε για τον Κύριο: "καθώς πάντοτε υπηκούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου...".Η παρουσία των ανθρώπων γύρω μας -ακόμη και των πιο αξιοσέβαστων και αγαπημένων- είναι περιστασιακή και αν αποτελέσει κίνητρο για τις πράξεις μας τότε και η ίδια η υπακοή μας θα είναι περιστασιακή. Ο Απ. Παύλος γράφει ότι οι Απόστολοι, απευθύνονταν μεν στους ανθρώπους, πάντοτε όμως είχαν τη συναίσθηση ότι το έκαναν "κατενώπιον του Θεού" (Β' Κορινθίους 2:17).
 
2) Με το να έχουμε πάντοτε πρώτο μας μέλημα την προσωπική μας πνευματική κατάσταση: "εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν". Σε άλλο σημείο διαβάζουμε, "Εαυτούς εξετάζετε αν ήσθε εν τη πίστει, εαυτούς δοκιμάζετε" (Β' Κορινθίους 13:5). Ακόμη περισσότερο, όταν επιδιώκουμε να βοηθήσουμε στη διόρθωση των άλλων, δεν πρέπει να ξεχνάμε να ασχοληθούμε πρώτα με τη δική μας διόρθωση (Ματθαίος 7:3-5). Σε άλλο σημείο, ο Απ. Παύλος γράφει, "δαμάζω το σώμα μου και δουλαγωγώ, μήπως εις άλλους κηρύξας εγώ γείνω αδόκιμος" (Α´ Κορινθίους 9:27).
 
3) Με το να (κατ)εργαζόμαστε τη σωτηρία μας "μετά φόβου και τρόμου" δηλ. με τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα και την επιμέλεια (Β' Πέτρου 1:10) που αρμόζει στο πολυτιμότερο δώρο που μας έχει κάνει ο μέγας και φοβερός Θεός του σύμπαντος (Ματθαίος 10:28, Νεεμία 1:5, κ.α.), που μας αγάπησε τόσο πολύ ώστε έδωσε το μονάκριβο Υιό Του να πεθάνει για εμάς (Ιωάννης 3:16).
 
4) Αδειάζοντας τον εαυτό μας από το ‘εγώ’ μας, επιτρέποντας έτσι στον Ιησού Χριστό να ζήσει 'ελεύθερα' την ανεστημένη Του ζωή μέσα μας (Α' Κορινθίους 3:16, Β' Κορινθίους 13:5): "διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού". Με τον τρόπο αυτό, οι επιθυμίες και οι αποφάσεις μας θα είναι οι δικές Του και οι πράξεις μας θα γίνονται με τη δική Του δύναμη (Κολοσσαείς 1:29).
 
5) Κάνοντας τα πάντα χωρίς στεναγμούς, μεμψιμοιρίες και παράπονα "Πράττετε τα πάντα χωρίς γογγυσμών και αμφισβητήσεων" αλλά με χαρά (Φιλιππησίους 4:4, Πράξεις 2:41, 20:24, 21:17) με προθυμία(Β' Κορινθίους 8:11-2, 16-17, κ.α) και επίγνωση ότι εργαζόμαστε για τον Κύριο (Ρωμαίους 12:11γ).
 
6) Μένοντας και μεταδίδοντας έμπρακτα όλη τη διδασκαλία του Λόγου του Θεού "κρατούντες τον λόγον της ζωής" γνωρίζοντας ότι είναι ταυτόχρονα η "μάχαιρα του Πνεύματος" (Εφεσίους 6:17) στις πνευματικές μας μάχες αλλά και η δύναμη του Θεού που μπορεί να οδηγήσει στη σωτηρία όλων όσων Tον πιστέψουν (Ρωμαίους 1:16).
 
Επιστέγασμα σε όλα τα παραπάνω είναι η προτροπή του Ιησού Χριστού, "Ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, διά να ίδωσι τα καλά σας έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς" (Ματθαίος 5:16).
 

“Εισελθών δε ο βασιλεύς διά να θεωρήση τους ανακεκλιμένους, είδεν εκεί άνθρωπον μη ενδεδυμένον ένδυμα γάμου και λέγει προς αυτόν· Φίλε, πως εισήλθες ενταύθα μη έχων ένδυμα γάμου; Ο δε απεστομώθη. Τότε είπεν ο βασιλεύς προς τους υπηρέτας· Δέσαντες αυτού πόδας και χείρας, σηκώσατε αυτόν και ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. Διότι πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί”   Ματθ. 22:11-14
 
Μετά την ανάστασή Του, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός,έδωσε σαφείς εντολές στους μαθητές Του,να μείνουν στην Ιερουσαλήμ και να περιμένουν την δύναμη του Πνεύματος του Αγίου. Ταυτόχρονα, τους υπενθύμισε όλη την διδασκαλία Του,με απώτερω σκοπό να κηρύξουν τον Λόγο Του σε όλο τον κόσμο.
 
Οι μαθητές υπακούοντας στις εντολές του Κυρίου,έλαβαν το Άγιο Πνεύμα και άμεσα ξεκίνησε με το κηρυγμα του απ. Πέτρου την ημέρα της Πεντηκοστής η συγκομιδή των πρώτων ψυχών που θα απαρτίζαν την εκκλησία του Χριστού. Μια εκκλησία η οποία μέσα από την διδασκαλία και την μαρτυρία των μαθητών επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο και από τότε μεχρι και τις μέρες μας συνεχίζει να υπάρχει,καθώς ο Θεός συνεχίζει να προσθέτει πιστους σε ένα σώμα με κεφαλή τον Ιησού Χριστό.
 
Καθημερινά ακούγεται το μήνυμα του Ευαγγελίου, με όλα τα γνωστά μέσα. Ουσιαστικά ο Θεός μοιράζει προσκλήσεις για την ουράνια βασιλεία Του. Εκεί που θα λάβει χώρα ένας γάμος, η ένωση του Υιού του με την νύμφη, την εκκλησία,που αποτελείται από τους πιστους όλων των αιώνων και όλων των εποχών.
 
'Οπως βλέπουμε στην παραβολή των γάμου του υιου του βασιλέως στο 22ο κεφάλαιο του Ματθαίου, πολλοί είναι αυτοί που λαμβάνουν την ειδοποίηση για τον γάμο. Όμως κάποιοι,με την πρόφαση οτι εχουν αφοσιωθεί σε κάτι πιο πολύτιμο γι'αυτούς όπως τα υπάρχοντά τους, η οικογένειά τους,οι δουλειές τους, παραμέλησαν την πρόσκληση.
 
Κάποιοι άλλοι,περιφρόνησαν και έδιωξαν όλους αυτούς που απέστειλε ο βασιλιάς για να τους προσκαλέσει.Γι'αυτό το λόγο ξαναστέλνει τους δούλους του και προσκαλεί άλλους ανθρώπους, από όλες τις κοινωνικές τάξεις,καλούς και κακούς,οι οποίοι αποδέχονται την προσκληση.Πριν την εναρξη της τελετής ο βασιλιάς επιθεωρεί τους καλεσμένους.
 
Εκεί βρίσκεται και ενας ο οποίος σε αντίθεση με ολους τους αλλους,δεν φορούσε ένδυμα γάμου. Ο βασιλιάς γι'αυτό το λόγο,αναγκάστηκε να διώξει τον ανθρωπο αυτό από τον χώρο εκείνο,καθως δεν ηταν σε θέση να παραβρεθεί στο γάμο,αν και αποδέχτηκε την πρόσκληση.
Κάτι ανάλογο με αυτό που διαβάζουμε στην παραβολή γίνεται και σήμερα.Τόσο μέσα στον κόσμο,όσο και μέσα στην εκκλησία.
 
Ο Κύριος αποστέλλει ανθρώπους οι οποίοι ομολογούν την αγάπη του Θεού και κηρύττουν την μετάνοια και την δια πίστεως σωτηρία.Είναι μια πρόσκληση που δίνεται αδιακρίτως σε όλους τους ανθρώπους.Όπως και στην παραβολή, ετσι και μεσα στον κόσμο ο καθένας κάνει την επιλογή του.Άλλοι αδιαφορούν,μεριμνούν για τα πράγματα του κόσμου και αναβάλλουν για το μέλλον.
 
Άλλοι αποδέχονται την πρόσκληση και μετανοούν,και ο Χριστός τους οδηγεί μέσα στην Αγία Εκκλησία Του.Από εκεί και πέρα αρχίζει η προετοιμασία του πιστού για την ουράνια βασιλεία. Καλείται να βαδίσει κατά τον τύπο των πρώτων χρόνων της Αποστολικής εκκλησίας:να μείνει στη διδαχή των Αποστόλων,στην κοινωνία του άρτου και του οίνου,στην κοινωνία μετ'αλληλων και στις προσευχές.
 
Ο Θεός όμως που ξέρει τα βάθη της καρδιάς του ανθρώπου,πολλές φορές βλέπει άλλα πράγματα από αυτά που θέλει στις καρδιές κάποιων πιστών. Μπορει να δει καρδιές οι οποίες δεν συμμορφώνονται με το θέλημα Του, γεμάτες από αντιρρήσεις,αμφιβολίες,ιδιογνωμοσύνες, κοσμικό φρόνημα ακόμα και ψεύτικες διδασκαλίες. Με άλλα λόγια, μπορεί κάποιος, αν και αποδέχτηκε κάποτε την προσκληση για την ουράνια βασιλεία, να φοράει τώρα πια ένα δικό του “ένδυμα γάμου”.
 
Να ακολουθεί δηλαδή ενα ευαγγέλιο προσαρμοσμένο στα δικά του μέτρα, αντί ο ίδιος να προσαρμοστεί ταπεινά στα μέτρα του Λόγου του Θεού. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Όταν ο Κύριος θα έρθει να παραλάβει το σώμα Του, οι άνθρωποι που θα βαδίζουν με την “ιδία αυτών δικαιοσύνη” δεν θα μπορέσουν να λάβουν μέρος στο γάμο του Χριστου και της εκκλησίας Του.
 
Την ώρα εκείνη θα ενεργήσει όχι η αγάπη του Θεού που τώρα περιμένει και μακροθυμεί προς όλους. Τότε θα ενεργήσει η δικαιοσύνη Του, η οποία δεν μπορει να υπερβεί το γεγραμένο Λόγο του Θεού.
 
Γι'αυτό αγαπητέ αναγνώστη,σε οποια θέση και αν βρίσκεσαι σήμερα ειναι καιρός να ετοιμαστείς και να πάρεις την αποφασή σου. Αν δεν εχεις αποδεχτεί την πρόσκληση του Θεού για την αιώνια ζωή,ειναι ακόμα ευπρόσδεκτος καιρός και ημέρα σωτηρίας. Αν πάλι έχεις αποδεχτεί την πρόσκληση του Θεού και είσαι μέλος του σώματος του Χριστού, καλό ειναι με ειλικρινή μάτια και μέσα από την Αγία Γραφή να ελέγχεις ανα πάσα στιγμή τι ένδυμα φοράς. Είναι το ένδυμα του γάμου;
 
Ο Κύριος έρχεται.
 

 

Ματθ. 25:12 Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω.
1Πέτ. 4:17 Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού· και αν αρχίζη πρώτον αφ' ημών, τι θέλει είσθαι το τέλος των απειθούντων εις το ευαγγέλιον του Θεού;
 
Ιεζ. 9:5-6 Προς δε τους άλλους είπεν, ακούοντος εμού, Διέλθετε κατόπιν αυτού διά της πόλεως και πατάξατε· ας μη φεισθή ο οφθαλμός σας και μη ελεήσητε· γέροντας, νέους και παρθένους και νήπια και γυναίκας,
φονεύσατε μέχρις εξαλείψεως· εις πάντα όμως άνθρωπον εφ' ου είναι το σημείον μη πλησιάσητε· και αρχίσατε από του αγιαστηρίου μου.
 
Και ήρχισαν από των ανδρών των πρεσβυτέρων των έμπροσθεν του οίκου.
Ζούμε στις έσχατες ημέρες και ο Ιησούς Χριστός έρχεται σ ύ ν τ ο μ α. Έρχεται δια να κρίνει τον οίκο του Θεού. Δείτε τι λέγει στον προφήτη Μαλαχία:
 
Μαλ. 3:5 Και θέλω πλησιάσει προς εσάς διά κρίσιν· και θέλω είσθαι μάρτυς σπεύδων εναντίον των μάγων και εναντίον των μοιχευόντων και εναντίον των επιόρκων και εναντίον των αποστερούντων τον μισθόν του μισθωτού, των καταδυναστευόντων την χήραν και τον ορφανόν, και των αδικούντων τον ξένον και των μη φοβουμένων με, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων.
 
Εμείς σήμερα, είναι καλό να θυμηθούμε την παραβολή των δέκα παρθένων. Μας κάνει εντύπωση ότι ήσαν δέκα παρθένες θυγατέρες, δηλαδή αναγεννημένοι πιστοί στον Ιησού τον νυμφίο, που όλες μαζί εξήλθαν να συναντήσουν τον Ιησού, τον νυμφίο κρατώντας τις λαμπάδες (ομολογία πίστεως). Όμως, ο νυμφίος βράδυνε και όλες οι θυγατέρες νύσταξαν και κοιμήθηκαν.
 
Ξαφνικά μια κραυγή ακούστηκε: ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΕΞΕΛΘΕΤΕ (ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ!) ΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΥΤΟΥ. Και τότε συνέβη κάτι αφάνταστο, που κανείς δεν είχε υποψιαστεί. Οι δέκα λαμπάδες είχαν σβήσει, όμως οι πέντε σοφές θυγατέρες, ετοίμασαν γρήγορα και άναψαν και πάλι τη λαμπάδα των, με το λάδι που είχαν πάντα μαζί των. Αυτό το λάδι είναι που τους έσωσε!
 
Το λάδι είναι η χάρις του Θεού, το Πνεύμα το Άγιο, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Παράκλητος. Είναι η χάρις, που μας δίνει την δύναμη να ομολογούμε το όνομα Του, με παρρησία. Όμως όταν το λάδι (η χάρις) τελειώσει, τότε σταματάμε να ομολογούμε και να δίδουμε τη δόξα στον Ιησού.
 
 Οι πέντε μωρές (ανόητες) θυγατέρες, όταν ξύπνησαν δεν είχαν ιδέα για την σωστή κίνηση, αλλά παρεκάλεσαν τις σοφές, να τους δώσουν από του λάδι των. Λάθος κίνηση! Λάθος κατεύθυνση! Λάθος τρόπος και συνήθεια. Η συνήθεια να ζητούν από άλλα αδέλφια την χάρη, αντί να ζητούν από τον Ιησού Χριστό, να λάβουν το Πνεύμα το Άγιο. Δείχνει ότι στη ζωή των δεν είχαν μάθει να μετανοούν, να ζητούν χάρη, να γεμίζουν από το Πνεύμα το Άγιο. Αυτή η συνήθεια τους έβλαψε τελικά. Διότι όταν ήλθε ο νυμφίος, δεν τους έδωσε την ευκαιρία να εισέλθουν σαν παρθένοι (αναγεννημένοι), αλλά άκουσαν την απάντηση: Αληθώς σας λέγω δεν σας γνωρίζω!
 
Αυτό το γεγονός που είναι λυπηρό, είναι κρίση.
 
Σήμερα, η κρίση κατά το λόγο του Θεού, πλησιάζει στον οίκο του Κυρίου μας. Και είναι … η Αρπαγή της εκκλησίας.
 
 Πολλοί χριστιανοί αναγεννημένοι, δεν δίδουν σημασία στην ετοιμασία και στην πλήρωση με το Πνεύμα το Άγιο. Παρόλο που ομολόγησαν τον Ιησού στην πρώτη τους αγάπη και τον πρώτο ζήλο. Ίσως έπαθαν για το όνομα του. Όμως σήμερα ζουν χωρίς την χάρη. Χωρίς το Πνεύμα το Άγιο.
 
Ο χριστιανισμός σε κρίση!
 
Χωρίς δόγματα, ή ταμπέλες!
 
Η ημέρα του Κυρίου πλησίασε!
 
Ο Ιησούς Χριστός έρχεται να παραλάβει την εκκλησία Του, τη Νύμφη Του!
 
Αποκ. 3:10 Επειδή εφύλαξας τον λόγον της υπομονής μου, και εγώ θέλω σε φυλάξει εκ της ώρας του πειρασμού, ήτις μέλλει να έλθη επί της οικουμένης όλης, διά να δοκιμάση τους κατοικούντας επί της γης.
 
Αυτό που θα επακολουθήσει, μετά την αρπαγή της εκκλησίας είναι η παγκόσμια κυριαρχία του πονηρού, του αντίχριστου. Ο λόγος του Θεού στην αποκάλυψη του Ιωάννη, στον προφήτη Δανιήλ, είναι αποκαλυπτικός και επίκαιρος. Φανταστείτε τι συνέβη στην ανθρωπότητα επί της κυριαρχίας του Χίτλερ, για μια δεκαετία (1934-1944).
 
Κάτι πολύ πιο φοβερό θα ζήσει η ανθρωπότητα στην επταετία του αντίχριστου. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ιησούς θα αρπάξει την Νύμφη του. Για να μην ζήσει τα δεινά και την μεγάλη θλίψη που δεν έγινε ποτέ στην ιστορία!
 
 Ας θυμηθούμε και πάλι τα λόγια του αποστόλου Πέτρου, δια Πνεύματος Αγίου: Διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού· και αν αρχίζη πρώτον αφ' ημών, τι θέλει είσθαι το τέλος των απειθούντων εις το ευαγγέλιον του Θεού;
Τι πρέπει να κάνουμε;
 
Να μετανοήσουμε !
 
Να φοβηθούμε τον Θεό !
 
Να πιστεύουμε στο λόγο Του !
 
Να μετανοούμε !
 

Ο Απόστολος Παύλος πηγαίνοντας στην Έφεσο βρήκε κάποιους μαθητές και τους ρώτησε:“Ελάβετε Πνεύμα Άγιον αφού επιστεύσατε;οι δε είπον προς αυτόν·
Αλλ’ ουδέ αν υπάρχη Πνεύμα Άγιον ηκούσαμεν”. (Πράξεις 19:02) Ο Λόγος Του Θεού μας μιλάει σχετικά με το Πνεύμα το Άγιο. Αλήθεια, τί είναι το Πνεύμα το Άγιο; Είναι κάποια δύναμη; Είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος; Υπάρχει Πνεύμα Άγιο; Μπορεί κάποιος ακόμα και σήμερα να λάβει Πνεύμα Άγιο;
 
 Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε πως το Πνεύμα το Άγιο δινόταν στους ιερείς, στους προφήτες και στους βασιλείς. Δεν δινόταν σε όλο το λαό.
Μέσα όμως στην Καινή Διαθήκη βλέπουμε πως ο Θεός είναι τριαδικός. Πατήρ Υιός και Πνεύμα Άγιο. Ένα σημείο που φανερώνεται η τριαδικότητα του Θεού είναι κατά την βάπτιση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπου ακούστηκε η φωνή του πατέρα Θεού να λέει: “Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην”και το Πνεύμα Του Θεού να κατεβαίνει εν μορφή περιστεράς. (Ματθαίος 3:17).
 
Το Πνεύμα το Άγιο είναι πρόσωπο και μάλιστα έχει και κάποια χαρακτηριστικά. Έχει συναισθήματα π.χ. Λυπάται:“Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιον του Θεού, με το οποίον εσφραγίσθητε διά την ημέραν της απολυτρώσεως”. ( Εφεσίους δ: 30). Έχει βουλή και μοιράζει χαρίσματα: “Πάντα δε ταύτα ενεργεί το εν και το αυτό Πνεύμα, διανέμον ιδία εις έκαστον καθώς θέλει.”(Α Κορινθίους 12:11). Μιλάει: “Είπε δε το Πνεύμα προς τον Φίλιππον·”(Πράξεις 8:29, 10:19, 13:2), Δεν είναι έτσι απλά μία αόριστη δύναμη.
 
Το ερώτημα είναι: γίνεται κάποιος ακόμα και σήμερα να λάβει το Πνεύμα το Άγιο;
 
 Διαβάζοντας στις Πράξεις των Αποστόλων κεφάλαιο β, βλέπουμε πως την ημέρα της Πεντηκοστής οι απόστολοι έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο, όπως τους είχε υποσχεθεί ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός: “Και εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα, και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ' υμών εις τον αιώνα,το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον ο κόσμος δεν δύναται να λάβη, διότι δεν βλέπει αυτό ουδέ γνωρίζει αυτό· σεις όμως γνωρίζετε αυτό, διότι μένει μεθ' υμών και εν υμίν θέλει είσθαι. Δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς· έρχομαι προς εσάς”.(Ιωάννης 14:16-18)
 Το Πνεύμα το Άγιο το έλαβαν οι Απόστολοι όχι για να μπορούν να μιλήσουν διάφορες διαλέκτους για να κηρύξουν το Λόγο Του Θεού, αλλά για να πάρουν δύναμη και να μπορούν να γίνουν μάρτυρες όσων είδαν και να πιστέψουν και άλλοι άνθρωποι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο απόστολος Πέτρος.
 
Πριν έρθει η επαγγελία Του Πατρός τον βλέπουμε να αρνείται τον Χριστό. Αφού όμως έλαβε το Πνεύμα το Άγιο τον βλέπουμε να είναι ένας δυνατός κήρυκας και απόστολος του Ιησού Χριστού, που αν και ψαράς στο επάγγελμα έχει σοφία στο Λόγο του και μέσω αυτού ο Θεός σώζει πολλές ψυχές. 
 
Βλέπουμε λοιπόν πως την ημέρα της Πεντηκοστής οι απόστολοι έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο και μίλησαν ξένες γλώσσες. Πολλοί από το πλήθος που τους άκουσαν είπαν ότι είναι μεθυσμένοι. Όμως ο Πέτρος ξέρει ότι υπάρχει επαγγελία από τον Θεό με τον προφήτη Ιωήλ: “Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, Θέλω εκχέει από του Πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα, και θέλουσι προφητεύσει οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας, και οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί οράσεις, και οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή ενύπνια· και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει από του Πνεύματός μου, και θέλουσι προφητεύσει· ” (Πράξεις β: 17-18).
 
 
Και συνεχίζοντας λέει: “Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών. ” (Πράξεις β: 38-39).
 
 Ακούμε πολλούς να λένε πως το Πνεύμα το Άγιο δινόταν μόνο τότε, κάτι το οποίο είναι λάθος. Ο απόστολος Πέτρος όμως στο κήρυγμά του αναφέρει πως η επαγγελία είναι για τα τέκνα σας αλλά και προς ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΣ ΜΑΚΡΑΝ όσους αν προσκαλέσει Κύριος ο Θεός. Άρα λοιπόν δεν ήταν μόνο για τότε αλλά είναι για όσους θα πιστέψουν στο Θεό. Ακόμα και σήμερα μπορεί κάποιος να λάβει το Πνεύμα το Άγιο καθώς είναι η επαγγελία του Πατρός.
 
 Πολλοί επίσης δυσκολεύονται να καταλάβουν πως γίνεται οι άνθρωποι που λαμβάνουν Πνεύμα Άγιο να γλωσσολαλούν.Ας δούμε λοιπόν τι λέει ο Λόγος Του Θεού.
 
 Πάλι στις Πράξεις των Αποστόλων βλέπουμε οι απόστολοι πως: “επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν. ” (Πράξεις 2:4). Δεν ήταν από το μυαλό τους αλλά το Πνεύμα ήταν αυτό που τους έδιδε να ομιλούν.
 Σε άλλο σημείο της γραφής ο Απόστολος Παύλος γράφει: “ακολουθείτε την αγάπην· και ζητείτε μετά ζήλου τα πνευματικά, μάλλον δε το να προφητεύητε. Διότι ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον δεν λαλεί προς ανθρώπους, αλλά προς τον Θεόν· διότι ουδείς ακούει αυτόν, αλλά με το πνεύμα αυτού λαλεί μυστήρια· ο δε προφητεύων λαλεί προς ανθρώπους εις οικοδομήν και προτροπήν και παρηγορίαν. Ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον εαυτόν οικοδομεί, ο δε προφητεύων την εκκλησίαν οικοδομεί. ” (Α Κορινθίους 14:1-4).
 
 Συμπεραίνουμε λοιπόν πως ακόμα και σήμερα με την βάπτιση του Αγίου Πνεύματος ο άνθρωπος λαλεί μυστήρια. Διότι ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον δεν λαλεί προς ανθρώπους, αλλά προς τον Θεόν. Άρα λοιπόν γλωσσολαλιά υπάρχει και αναφέρεται μέσα το Λόγο Του Θεού και είναι η απόδειξη ότι ο άνθρωπος βαπτίστηκε μέσα στο Πνεύμα το Άγιο. (Πράξεις 2:4, 10:46, 19:6)
 
Και τι γίνεται όταν ο άνθρωπος βαπτιστεί μέσα στο Πνεύμα το Άγιο;
 
 Έρχεται ο Θεός και κατοικεί μέσα του εν δυνάμει. Απελευθερώνεται η δύναμη του Θεού μέσα στον άνθρωπο για να μπορεί να νικάει τη σάρκα, τον εχθρό της ψυχής μας και να είναι αποτελεσματικός μάρτυρας του Ιησού Χριστού μέσα σε ένα κόσμο αμαρτίας.
 
Κλείνοντας μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί: Δεν αρκεί μόνο η αναγέννηση; Δεν αρκεί μόνο η σωτηρία; Χρειάζεται και το βάπτισμα μέσα στο Πνεύμα το Άγιο; Η απάντηση είναι ναι χρειάζεται... Για να μπορέσουμε να περπατήσουμε στον κόσμο αυτό μαζί με το Χριστό. Γιατί μόνοι μας δεν μπορούμε. Είναι δύσκολο χωρίς την δύναμη του Πνεύματος Του Αγίου να σταθούμε και να μείνουμε μακριά από όλα αυτά που προσφέρει ο κόσμος. Μακριά από την αμαρτία.
Αυτός που βαπτίζει το πιστό μέσα στο Πνεύμα το Άγιο είναι ο Αναστημένος Κύριος Ιησούς Χριστός (Ματθαίος 3:11, Ιωάννης 1:33, Πράξεις 2:33).
 
Εσύ λοιπόν που διαβάζεις αυτά τα λόγια έχεις γευτεί την χαρά και τη δύναμη του Πνεύματος του Αγίου; Αν όχι μην χάνεις καιρό. Η επαγγελία του Πατρός είναι και για εσένα. Ζήτησε τον Ιησού Χριστό στην ζωή σου και δές ότι μόνο ο Χριστός μπορεί να σου δώσει αιώνια ζωή.
 
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε;
 
“Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών.”(Πράξεις 2: 38-39).
 
Σελίδα 6 από 24

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 4 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα177
mod_vvisit_counterΕχθές539
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα716
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα3964
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα11171
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας11034
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις879383

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.