• Εγγραφή

 

Νέα
Η οικονομική κρίση και το Ευαγγέλιο
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 06 Απρίλιος 2014 23:43



Ζούμε σε καιρούς κακούς. Σε καιρούς που δυσάρεστες καταστάσεις διαδέχονται η μία την άλλη, όπως ταραχές, φόβοι,ανασφάλειες, αυτοκτονίες.

Η χαρά χάθηκε από τις καρδιές των ανθρώπων, η ειρήνη αναζητείται αλλά δεν βρίσκεται, η αγάπη έχει ψυχρανθεί, οι σχέσεις και οι δεσμοί καταρρέουν, ο σεβασμός και η ανθρωπιά έπαψαν να υπάρχουν.

Το άγχος και η αβεβαιότητα κυριαρχούν.

Και όλα αυτά εξ αιτίας ολίγων εξ αιτίας μερικών με πολλά οφέλη και μεγάλα συμφέροντα οικονομικά που όμως έχουν αντίκτυπο σε λαούς και έθνη σε κοινωνίες και οικογένειες ,σε ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν με ευπρέπεια.

Βλέπομε τα διάφορα εθνικά οικονομικά συστήματα να κατασκευάζονται από τις διάφορες κυβερνήσεις με τέτοιο τρόπο ώστε εύκολα να πλήττονται και να καταρρέουν για να καταφεύγουν το ένα μετά το άλλο κάτω από την προστασία τον έλεγχο την εξάρτηση αυτού του ενός παγκόσμιου εκμεταλλευτικού οικονομικού συστήματος.

Όμως κάτω από τις εθνικές οικονομίες υπάρχουν έθνη υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν να αντιμετωπίσουν τη δύναμη αυτή-των συμφερόντων- που ισοπεδώνει τα πάντα, να ξεπεράσουν να δημιουργήσουν να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Για μερικούς είναι εφικτό, όμως για μερικούς αποβαίνει ανέφικτο και μοιραίο.

Άλλοι πουλάνε άλλοι αγοράζουν άλλοι καταστρέφουν τις οικογένειές τους άλλοι παντρεύονται άλλοι επιλέγουν να φάγωμεν και να πίωμεν άλλοι επιλέγουν την μετανάστευση άλλοι υπομένουν και περιμένουν να περάσει η μπόρα.

Όμως θα περάσει η θα μεταφερθεί και αλλού;

Βλέπομε πως αυτή «η ασθένεια» πλέον μεταδίδεται από χώρα σε χώρα από λαό σε λαό από έθνος σε έθνος, έγινε μεταδοτική για να καταλήξει «παγκόσμια» και να κάνει πάντας μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς, ελεύθερους και δούλους να λάβωσι χάραγμα επί της χειρός…… (αποκάλυψη ιγ-16,17).

Όμως ο λαός του Θεού διδάσκεται να είναι αυτάρκης εις όσα έχει. Έχει μάθει να χορταίνει αλλά και να πεινάει, να περισσεύει αλλά και να στερείται.

Δεν τον φοβίζουν ούτε τον φέρουν σε απόγνωση αυτού του είδους οι δυσκολίες γιατί εμπιστεύεται τον Θεό «ο Κύριος βοηθός μου και δεν θέλω φοβηθεί τι να μοι κάμει άνθρωπος» (Εβραίους ιγ-6), Έχοντας τροφή και σκεπάσματα αρκείται σε αυτά (Τιμ. Α ς-8).

Επιθυμία του είναι να πλουτίζει στον Ουρανό και όχι στη γη. Η ελπίδα του είναι ο Χριστός που είναι αληθινός και βέβαιος και όχι ο πλούτος που είναι προσωρινός και αβέβαιος και δεν μπορεί κάποιος να στηριχτεί επάνω του με σιγουριά. Γνωρίζει πως μέγας πλουτισμός είναι η ευσέβεια μετά αυταρκείας (Τιμ. Α ς-6,17).

Ο Χριστιανός είναι και αισθάνεται πλήρης και πλούσιος μαζί με τον Χριστό ο οποίος μας δίνει πάντα πλούσια προς απόλαυση (Τιμ. Α ς-17).

Ας μη μας επηρεάζει η αδικία των ανθρώπων, η εκμετάλλευση και το συμφέρον που επιδιώκουν να ικανοποιήσουν με οποιονδήποτε, ακόμη και με άνομο τρόπο.

Περιμένουμε την έλευση του Χριστού ο οποίος θα κυβερνήσει τον κόσμο με δικαιοσύνη και αλήθεια.

Η αδικία και ο πόνος θα πάψουν.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 02 Ιούνιος 2016 21:43
 
Τι δεν λέει ο Λόγος του Θεού:οτι ο Θεός κατοικεί σε άψυχα πραγματα
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 06 Απρίλιος 2014 23:26
Όλοι θέλουν να κατοικήσουν τον Θεό σε κάποιο ναό, σε κάποιο ομοίωμα, σε κάποιο σκήνωμα και γενικά σε άψυχα πράγματα τα οποία προσκυνούν, λατρεύουν και λιβανίζουν με το πρόσχημα ότι προσκυνούν το Θεό. Λένε ότι αυτό ή εκείνο είναι θαυματουργό.
 
Αντί να λένε ότι ο Θεός είναι θαυματουργός, λένε ότι αυτός ο ναός, αυτή η εικόνα, αυτό το σκήνωμα, αυτός ο τόπος κάνει θαύματα.
 
 Ο Λόγος του Θεού ποτέ δεν αναφέρεται σε άψυχα αντικείμενα αλλά μιλάει πάντοτε για τον ζώντα και αληθινό Θεό. «Ζω εγώ» λέγει Κύριος ο Θεός» Ιεζεκιήλ λγ: 11. Γιατί ο Κύριος μας πληροφορεί ότι ζει; Για να μη προστρέχουμε σε νεκρά πράγματα για να τον αναζητήσουμε.
 
Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος είπε στην απολογία του. «Ο Σολομών δε ωκοδόμησεν εις Αυτόν οίκον. Αλλ’ ο Ύψιστος δεν κατοικεί εν χειροποίητοις ναοίς καθώς ο προφήτης λέγει: «Ο ουρανός είναι θρόνος μου, η δε γη υποπόδιον των ποδών μου. Ποιόν οίκον θέλετε οικοδομήσει εις Εμέ; λέγει Κύριος, ή ποιος ο τόπος της αναπαύσεως μου; Η χειρ μου δεν έκαμε πάντα ταύτα;» Πράξεις ζ: 47-51.
 
 Οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν «εις άκρον θεολάτρες», αλλά και πολύ ειδωλολάτρες. Αυτό συνέβαινε διότι δεν είχαν γνωρίσει τον Μόνο και αληθινό Θεό και τον Σωτήρα Ιησού Χριστό. Ο απόστολος Παύλος μιλώντας στην Αθήνα κάτω από την Ακρόπολη είπε στους Αθηναίους:
 
«Ο Θεός όστις έκαμε τον κόσμον και πάντα τα εν αυτώ, ούτος Κύριος ων του ουρανού και της γης, δεν κατοικεί εν χειροποίητοις ναοίς, ουδέ λατρεύεται υπό χειρών ανθρώπων, ως έχων χρείαν τινός, επειδή Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν πνοήν και τα πάντα». Πράξεις: ιζ 24-26. Ο απόστολος Παύλος γκρέμισε όλα τα είδωλα της Ελλάδας και κατάργησε όλους τους ψεύτικους Θεούς.
 
 Ο Θεός δεν λατρεύεται με κανένα άλλο τρόπο παρά αυτόν που ο Ιησούς Χριστός μας δίδαξε. «Πλην έρχεται ώρα και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκηνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας Αυτόν.
 
Ο θεός είναι πνεύμα και οι προσκυνούντες Αυτόν, εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι». Ιωαν. δ: 23-25. Τι σημαίνει «εν πνεύματι;» Σημαίνει ζωντανά χωρίς καμία μεσολάβηση κανενός νεκρού αντικειμένου.
 
 Αφού ο Θεός είναι Πνεύμα και επομένως είναι ζωντανός και αληθινός, γιατί να καταφεύγουμε σε νεκρά και άψυχα αντικείμενα για να επικοινωνήσουμε δια μέσου αυτών. Όταν ο επίγειος πατέρας μας έχει πεθάνει πηγαίνουμε στο νεκροταφείο βρίσκουμε τον τάφο του, τον στολίζουμε και λέμε διάφορα λόγια γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν μας ακούει, ούτε θα μας απαντήσει.
 
Αν όμως ο επίγειος πατέρας μας ζει, δεν θα πάμε ποτέ στο νεκροταφείο για να τον βρούμε, ούτε θα μιλάμε στη φωτογραφία του που έχουμε κρεμασμένη στον τοίχο. Πηγαίνουμε και συναντάμε τον ίδιο και μιλάμε μαζί του και τον συναναστρεφόμαστε και συνεννοούμαστε για κάθε ζήτημα.
 
 Ο Χριστός είναι ανεστημένος και ζωντανός και μας καλεί να του ζητήσουμε ότι θέλουμε και θα μας απαντήσει. «Αιτείτε και θέλει σας δοθή, ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθεί, διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθεί». Ματθαίος ζ:7.
 
 Όταν μας λέει να τον επικαλεσθούμε και να τον ζητήσουμε και να του κτυπήσουμε την πόρτα σημαίνει ότι είναι έτοιμος να μας απαντήσει και να μας ανοίξει την πόρτα διότι είναι ζωντανός. Να πάω σε κάποιο κάδρο ή εικόνα που ο ζωγράφος παριστάνει τον Ιησού Χριστό τον οποίο κανείς δεν έχει δει ποτέ και να κτυπάω την πόρτα, αφού ο Χριστός είναι ζωντανός.
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 07 Απρίλιος 2014 00:01
 
Η δημιουργία του ανθρώπου
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Κυριακή, 06 Απρίλιος 2014 23:17
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ - Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
 
"Ενθυμήθητι, δέομαι, ότι ως πηλόν με έκαμες και εις χώμα θέλεις με επιστρέψει. Δεν με ήμελξας ως γάλα, και με έπηξας ως τυρόν; Δέρμα και σάρκα με ενέδυσας, και με οστά και νεύρα με περιέφραξας. Ζωήν και έλεος εχάρισας εις εμέ, και η επίσκεψίς σου εφύλαξε το πνεύμα μου". Ιώβ ι:9-12
 
Η Αγία Γραφή έχει λύσει το πρόβλημα της δημιουργίας του ανθρώπου, του πρώτου ανθρώπου και όλων των ανθρώπων που συνεχώς δημιουργούνται. Οι θεωρίες που είναι πάμπολες και πολύ διάτρητες, δεν είναι δυνατόν να γίνουν πιστευτές με κανένα τρόπο και από κανένα άνθρωπο, που διαθέτει έστω και νοημοσύνη μικρού βαθμού. 
 
Πώς να πιστέψει κανείς τη θεωρία, ότι από κάποιο πλανήτη ήλθε ένα κύτταρο ζωντανό, ταξιδεύοντας επάνω σε ένα μετεωρόλιθο και έπεσε σε ένα περιβάλλον ευνοϊκό επάνω στη γη, ευδοκίμησε και πολλαπλασιάσθηκε και από αυτό το κύτταρο έγιναν χιλιάδες είδη φυτών, χιλιάδες είδη εντόμων, ψαριών πτηνών, ζώων και τελικά έγινε ο άνθρωπος;
 
Χρειάζεται πολύ μεγάλος φανατισμός εναντίον της αλήθειας για να παραδεχθεί κανείς τέτοιου είδους παραδοξολογίες. Το ίδιο συμβαίνει και με τη θεωρία της αυτόματης γένεσης των αμινοξέων, με κάποια ηλεκτρική εκκένωση από την ατμόσφαιρα και συνθέσεων αζωτούχων και ανθρακούχων ουσιών σε αμινοξέα. 
 
Πολλά μαζί αμινοξέα μπορούν να σχηματίσουν μια πρωτεϊνη (λεύκωμα). Υπάρχουν βέβαια πολλά αμινοξέα και πολλά είδη λευκωμάτων. Για το κάθε ένα, σύμφωνα με τη θεωρία, θα πρέπει να έγινε μια ξεχωριστή εκκένωση. 
 
Πώς το λεύκωμα πήρε ζωή; Γιατί η επιστήμη σήμερα με όλα τα μέσα που κατέχει δεν μπορεί να φτιάξει λευκώματα, λίπη, υδατάνθρακες; Μήπως οι τυχαίες συνθήκες είναι πιο καλές από τις ήδη υπάρχουσες και ρυθμιζόμενες συνθήκες;
 
Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό, γράφει η Αγία Γραφή. Η περιγραφή είναι απλή και λογική. "Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν". Γένεση β:7
 
Το ότι το σώμα του ανθρώπου είναι φτιαγμένο από χώμα, είναι αποδειγμένο από την αναλυτική Χημεία. Ο,τι στοιχεία περιέχει το χώμα, περιέχει και το σώμα. Το ότι το σώμα έχει ζωή, ψυχή και πνεύμα, φανερώνεται από την ενέργεια του Θεού, ο οποίος "ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοή ζωής". Ο Θεός δεν ενεφύσησεν ούτε οξυγόνο, ούτε αέρα, διότι ο Θεός δεν αναπνέει, αλλά ενεφύσησε Πνεύμα το οποίο, "εφύλαξε" μέσα σ' αυτό το σώμα.
 
Ο Ιώβ περιγράφει τη δημιουργία ενός νέου μωρού στη μήτρα της μητέρας του, κατά το πιο επιστημονικό τρόπο, πριν από 3500 χρόνια. Αρχίζει και περιγράφει πώς τον έπλασε ο Θεός μέσα στη μήτρα της μητέρας του, όπως πλάσθηκε και ο πρώτος άνθρωπος ο Αδάμ. "Σαν πηλό, γράφει, με έκαμες και στο χώμα θα με επιστρέψεις". 
 
"Με άρμεξες σαν γάλα". Οπως το γάλα αρμέγεται, έτσι και αυτός γεννήθηκε από το φυσικό του πατέρα από άρμεγμα του σπέρματος.
 
"Με έπηξας ως τυρόν". Το σπέρμα αυτό ενώθηκε με το ωάριο της μητέρας του και αποτέλεσε το πρώτο εμβρυϊκό κύτταρο που πολλαπλασιάσθηκε και έγινε στερεό σαν τυρί. 
 
"Δέρμα και σάρκα με ενέδυσας". Αμέσως δημιουργήθηκε το δέρμα και το κρέας χωρίς, οστά. Ετσι γίνεται με τη δημιουργία κάθε ανθρώπου.
 
"Και με οστά και νεύρα με περιέφραξας". Προχωρώντας το έμβρυο στην ανάπτυξή του, περιφράχθηκε με κόκκαλα και νεύρα. Πρώτα πλάσσονται τα κόκκαλα και τελευταίο το νευρικό σύστημα για να ολοκληρωθεί το έμβρυο ως τέλειος άνθρωπος. 
 
"Ζωήν και έλεος εχάρισας εις εμέ". Μου χάρισε ζωή και έλεος. Ελεος, σημαίνει ότι μου έκανες χάρη και με διατηρείς στη ζωή. Οχι μόνο μου έδωσες ζωή, αλλά και με διατήρησες στη ζωή.
 
Και τελικά: "Η επίσκεψίς σου εφύλαξε το Πνεύμα μου", που σημαίνει ότι μέσα σ' αυτό το σώμα, τοποθέτησες το πνεύμα μου.
 
Αν το μελετήσει ο άνθρωπος με επιμέλεια και το συγκρίνει με την εμβρυολογία και ανατομία, θα διαπιστώσει ότι ο Ιώβ, αν και δεν είχε γνώσεις ανατομικής, ή εμβρυολογίας, περιγράφει με ακρίβεια την πλάση του ανθρώπου μέσα στη μήτρα της μητέρας του.
Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 06 Απρίλιος 2014 23:24
 
Νέα Αρχή με τον Ιησού Χριστό
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Δευτέρα, 13 Ιανουάριος 2014 23:53
Ο χρόνος τρέχει με τη μεγαλύτερη ταχύτητα. Είναι ασταμάτητος και εκεί που μιλάς για το δευτερόλεπτο συσσωρεύονται συνεχώς άλλα δευτερόλεπτα και γίνονται ώρες, ημέρες, μήνες, χρόνια. Πανικόβλητοι οι άνθρωποι βλέπουμε να έρχεται η φθορά, το γήρας και ο θάνατος. Στην απόγνωσή μας επάνω ευχόμαστε συνέχεια, "χρόνια πολλά".
 
Άλλοι πάλι, μεταχειρίζονται κάθε μέσον που φέρνει γούρι και είναι πιθανόν να καθυστερήσει το χρόνο, κρεμμύδες, ρόδια, πέταλα και ότι άλλο απίθανο μπορεί να φαντασθεί κανείς γίνεται φορέας καλών ελπίδων και αισιοδοξίας. 
 
Η αλήθεια είναι μια, χρειάζεται ένα πρόσωπο για να αναλάβει τη ζωή μας, να την παρακολουθεί, να την κατευθύνει και να την φθάσει στον ποθούμενο σκοπό. Το πρόσωπο αυτό δεν είναι άλλο από τον Ιησού Χριστό, τον αναστημένο και ζωντανό Χριστό. Τον Χριστό ο οποίος ακούει, βλέπει, απαντάει και επεμβαίνει δυναμικά στη ζωή μας.
 
Όχι άψυχα αντικείμενα, όχι μια εικόνα του Χριστού, έργο χειρών ανθρώπων που διαφημίζεται σαν θαυματουργή. Αυτό είναι άψυχο υλικό και δεν έχει καμία δύναμη. Υπάρχει ο αληθινός και ζωντανός Χριστός, αναστημένος και αληθινά θαυματουργός που μπορεί να τον ζητήσει και να τον βρει κάθε άνθρωπος.
 
Ο ίδιος ο Χριστός μας προκαλεί όλους και μας φωνάζει: "Αιτείτε και θέλει σας δοθή, ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθή διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθεί" Ματθαίος ζ:7
 
Εμείς σαν ζωντανοί άνθρωποι μπορούμε να αναζητήσουμε και να βρούμε το ζωντανό και αληθινό Χριστό και να εξακριβώσουμε με τον πιο θετικό τρόπο ότι ο Χριστός που πέθανε για μας τώρα ζει και είναι έτοιμος να απαντήσει σε κάθε ένα που θα τον αναζητήσει. Αρχίζοντας το έτος 2014 θα είναι η πιο μεγάλη επιτυχία της ζωής μας, αν το αρχίσουμε με τον Ιησού Χριστό.
 
Αν γονατίσουμε σε κάποιο "ταμείο" και κλείσουμε την θύρα και μιλήσουμε στον Ιησού Χριστό και του πούμε: "Που είσαι Χριστέ μου; Ζεις; Είσαι αληθινός; Μπορείς να με σώσεις κι εμένα; Μπορείς να αναλάβεις τα προβλήματά μου; Μπορείς να θεραπεύσεις την ασθένειά μου;" Έτσι διαπιστώσαμε όλοι ότι ο Ιησούς Χριστός είναι αναστημένος και ζωντανός και όχι μια αφηρημένη προσωπικότητα ή μία "θαυματουργή" εικόνα ξύλινη ή αργυρένια ή χρυσαφένια.
 
Πιστεύουμε σ' ένα αληθινό Θεό που μας ακούει, μας απαντάει και σπεύδει σε βοήθεια μας όποτε τον επικαλεσθούμε. Ο Λόγος Του λέει: "Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομά του Κυρίου θέλει σωθή" Πράξεις β:21. Από εμάς λοιπόν εξαρτάται να δούμε ευλογία, υγεία και ευτυχία το νέο έτος.
 
Δεν γνωρίζω τι σου συνέβη το έτος 2013, ποιες περιπέτειες πέρασες και ποιες ταλαιπωρίες. Δεν ξέρω τι αισθάνθηκες αλλά μπορώ να σε βεβαιώσω ότι αν αρχίσεις το νέο έτος με τον Ιησού Χριστό, θα γευθείς μια νέα ζωή και θα ευλογηθείς πάρα πολύ. Θα ανοίξεις μια νέα σελίδα στη ζωή σου και θα ζήσεις για πρώτη φορά με ένα άλλο τρόπο από αυτόν που έζησες τα περασμένα χρόνια. Δεν θα λες πλέον "κάθε πέρυσι και καλύτερα και κάθε φέτος και χειρότερα", αλλά αντίθετα θα λες ότι ο Κύριος βοηθός μου, δεν με αφήνει, δεν με εγκαταλίπει.
 
Ξεκίνα από σήμερα. Πάρε την Καινή Διαθήκη, το Ευαγγέλιο του Χριστού και άρχισε να το διαβάζεις. Όταν έχεις ευκαιρία"είσελθε εις το ταμείο σου και κλείσας την θύρα σου προσευχήθητι εις τον πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ" Ματθαίος ς:6.
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 14 Ιανουάριος 2014 00:03
 
Μπορούμε να εγκαταλείψουμε τον Θεό;
PDF
Εκτύπωση
E-mail
Δευτέρα, 04 Νοέμβριος 2013 21:10

Το κάνουμε συχνά στη ζωή μας. Πιστεύω όλοι μας έχουμε παρόμοιες εμπειρίες. Λέμε κάποια πράγματα, χρησιμοποιούμε έννοιες που δεν ξέρουμε ακριβώς το πραγματικό τους νόημα, την ιδιαίτερη βαρύτητα που έχουν και τις συνέπειες που συνήθως ακολουθούν. Και αν μείνει κανείς μόνο στα λόγια, ας πούμε ότι οι συνέπειες είναι ελαφρύτερες.

 

Αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή, διότι συνήθως δεν αρκούμαστε στα λόγια, αλλά προχωράμε σε έργα, σε πράξεις, σε ζωή. Κάποτε προχωράμε τόσο γρήγορα, είμαστε τόσο αποφασισμένοι, που δεν μπορούμε ούτε καν να σκεφτούμε να γυρίσουμε πίσω, ούτε να ανακόψουμε πορεία.

Και τότε η κατάληξη είναι συντρίμμια και ολοκληρωτικός όλεθρος. Σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία ανήκει και η φράση, "Εγκαταλείπω το Θεό, …προσπερνάω το Θεό, …αγνοώ το Θεό"... όποιος κι αν τη λέει, ότι κι αν εννοεί ο ίδιος και οι γύρω απ’ αυτόν.  

 

Γιατί τα σκεφτήκαμε όλα αυτά και γιατί τώρα; Μα έχουμε ένα παράδειγμα, που καλύτερό του δεν γίνεται. Πιστή και ανάγλυφη αποτύπωση των αληθειών που αναφέραμε πιο πάνω. Οι τραγικές μέρες που περνάει ο τόπος μας και ο κόσμος μας.
 
Ένας κόσμος, που έχει την απειλή πάνω από τα κεφάλια του, και τον πόνο, την πικρία και το παράπονο μέσα στην ψυχή του καθημερινό πλέον σύντροφο. Δεν υπάρχει χειρότερο από ένα λαό που νιώθει προδομένος, από αυτούς που διάλεξε και εμπιστεύτηκε να τον κυβερνούν.
 
Πικραμένοι, πληγωμένοι άνθρωποι γύρω μας. Μικροί και μεγάλοι. Με την απορία αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους, και το ερώτημα πάντα το ίδιο, γιατί είμαστε έτσι, πως φτάσαμε ως εδώ, ποιος φταίει, τι φταίει; 
Οι απαντήσεις πολλές, ποικίλες, η προσφορά μεγάλη. Απαντήσεις, που όμως δεν έχουν το φως και την ικανοποίηση που θα θέλαμε.
 
Τουλάχιστον να παρηγορηθούμε ότι ξέρουμε την προέλευση όλων αυτών, και αν χρειαστεί, ξέρουμε ποιον ή ποιους να δείξουμε με το δάχτυλο σαν υπεύθυνους. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό μας πρόβλημα και η αιτία για το αδιέξοδό μας. Ψάχνουμε ανάμεσά μας, στο επίπεδό μας το ανθρώπινο, το γήινο, και είναι λάθος.
 
Τούτη η βαθιά κρίση, τούτη η παγκόσμια απειλή, είναι πολύ μεγάλη για να έχει μόνο ανθρώπινη προέλευση, για να είναι δηλαδή τα αίτιά της ανάμεσα στους ανθρώπους, που κάτι δεν έκαναν καλά, κάτι δεν πρόβλεψαν, κάτι δεν γνώριζαν ή δεν γνωρίζουν… 
 
Ο προσωπικός Θεός της Αγίας Γραφής, δεν εξαντλείται στη θρησκεία ή στα θρησκευτικά πράγματα, ούτε στις ποικίλες εκκλησίες ή στα δόγματα. Είναι κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο άμεσο για τον άνθρωπο από όλα αυτά. Σε άπειρο και απόλυτο βαθμό ο ζωντανός, προσωπικός Θεός της Αγίας Γραφής είναι σοφός, είναι δίκαιος, είναι παντοδύναμος, έχει φως, έχει αγάπη για τον άνθρωπο, είναι αγαθός.
 
Όλα αυτά και πολλά περισσότερα τα έχει η προσωπικότητα του ζωντανού Θεού στον υπέρτατο βαθμό, και τα προσφέρει απλόχερα στον άνθρωπο που θα Του ζητήσει με μετάνοια, ταπείνωση και γνήσια πίστη να γίνει Κύριός του και Θεός του. 
Όταν ο άνθρωπος επιλέξει τον αντίθετο δρόμο, το δρόμο δηλαδή του "εγκαταλείπω τον Θεό, απομακρύνομαι και Τον απομακρύνω, Τον αγνοώ"… τότε, μαζί με το Θεό αποκλείει από τη ζωή του και όλες Του τις ιδιότητες που αναφέραμε πιο πάνω, όλα Του τα χαρακτηριστικά και τις άπειρες δυνατότητές Του.
 
Φεύγει διωγμένος από τη ζωή μας ο Θεός, και μαζί Του παίρνει και τον εαυτό Του. Επομένως ο άνθρωπος μένει χωρίς το φως, τη σοφία, τη δύναμη, την αλήθεια, τη στήριξη, τη βοήθεια και κυρίως την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Μένει μόνος, αβοήθητος, απροσανατόλιστος, ανυπεράσπιστος.  
 
Οι αναλογίες και τα μεγέθη όμως είναι εντελώς σε βάρος του ανθρώπου. Το περιβάλλον είναι σκληρά ανταγωνιστικό, οι δυνάμεις του Σατανά πρόθυμες να τον κατασπαράξουν αλύπητα, τα προβλήματα συσσωρεύονται άλυτα και απειλητικά, η αμαρτία αφυδατώνει τον άνθρωπο και τον κρατά αιχμάλωτο, αλυσοδεμένο. Αυτήν την πραγματικότητα περιγράφει ο ίδιος ο Θεός με την πένα του προφήτη Του Ιερεμία (2:13, 17:5,6), πριν πολλά χρόνια:  
 
"Δύο κακά έπραξεν ο λαός μου· εμέ εγκατέλιπον την πηγήν των ζώντων υδάτων, και έσκαψαν εις εαυτούς λάκκους, λάκκους συντετριμμένους, οίτινες δεν δύνανται να κρατήσωσιν ύδωρ".  
"Επικατάρατος ο άνθρωπος, όστις ελπίζει επί άνθρωπον και κάμνει σάρκα βραχίονα αυτού και του οποίου η καρδία απομακρύνεται από του Κυρίου. Διότι θέλει είσθαι ως η αγριομυρίκη εν ερήμω, και δεν θέλει ιδεί όταν έλθη το αγαθόν· αλλά θέλει κατοικεί τόπους ξηρούς εν ερήμω, γην αλμυράν και ακατοίκητον".  
 
Ίσως το πιο σοφό που θα μπορούσε και θα έπρεπε να κάνει ο άνθρωπος, θα ήταν να ψάξει και να μάθει τι θα πει εγκαταλείπω το Θεό, Του γυρίζω την πλάτη, Τον προσπερνάω. Τι συνέπειες έχει μία τέτοια κίνηση; Δεν το έκανε. Δεν μπορούσε να το κάνει, γιατί ο Σατανάς, που τον έσπρωξε και τον παγίδευσε σε μια τέτοια επιλογή, του έκρυψε την αλήθεια, τον αποκοίμισε με ψεύτικα ταξίματα και με περισσή πλάνη.  
 
"Εγκαταλείπω το Θεό", σημαίνει εγκαταλείπω το συμφέρον μου, το καλό μου, εγκαταλείπω το φως που χρειάζομαι για να προσανατολιστώ σωστά, να διακρίνω, να χαράξω υγιή πορεία, εγκαταλείπω τη γνώση που μου είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσω τις δόλιες επιθέσεις του εχθρού. Ακριβώς αυτό βιώνουμε στις μέρες μας. Μένω χωρίς δύναμη νίκης κατά του κόσμου της αμαρτίας, χωρίς σοφία σχεδιασμού, χωρίς αλήθεια, χωρίς δικαιοσύνη.
 
Κοιταζόμαστε μεταξύ μας και ψάχνουμε για τον ένοχο. Ρωτιόμαστε ποιος φταίει και τι φταίει που φτάσαμε εδώ. Μα η απάντηση δεν μπορεί να είναι πιο απλή και λογική. Μείναμε μόνοι να στηρίζεται ο ένας άνθρωπος στον άλλον άνθρωπο, με τις δυνάμεις του κακού να μας κυκλώνουν λαίμαργα και αλύπητα να μας κατασπαράξουν.  
 
Κάναμε "σάρκα βραχίονά μας", να μας στηρίζει και να μας οδηγεί. Αυτό επιλέξαμε, αυτό προκρίναμε, αυτό ζούμε. Ψάχνουμε ανάμεσά μας για σοφούς και ικανούς να μας βγάλουν από την κρίση. Άνθρωποι μικροί, άπειροι, αδύναμοι, με άγνοια, με σκοτάδι. Ισχνοί ηγέτες, "μαθητευόμενοι μάγοι", που πειραματίζονται γιατί έχουν άγνοια και είναι ανεπαρκείς.
 
Περιμένουμε από τις διαδικασίες και τα συστήματά μας να αναδείξουν ικανούς τιμονιέρηδες για να αλλάξει πορεία ο κόσμος μας, να αποφύγουμε τα κοφτερά βράχια. Να βρούμε δηλαδή κάτι, κάποιον να βάλουμε στη θέση του Θεού, που είχαμε και αρνηθήκαμε και χάσαμε. Δεν γίνεται, δεν υπάρχει. Ο κόσμος μας είναι, με μαθηματική ακρίβεια, καταδικασμένος.
 
Το σκοτάδι θα θεριεύει, η άγνοια, η ένταση, οι δυνάμεις του κακού, η αμαρτία, τα προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται εκθετικά, και το τέλος δεν θα αργήσει να έρθει. Το τέλος που θα σημάνει και την αρχή της αιωνιότητας, όπως αποκαλύπτει η Αγία Γραφή.  
 
Υπάρχει όμως και ένα ακόμα σημείο, που πρέπει να προσέξουμε. Εμείς σχολιάζουμε και αναλύουμε τι σημαίνει και τι συνέπειες έχει το να εγκαταλείψουμε το Θεό. Υπάρχει και το υπόλοιπο αυτής της αλήθειας. Γιατί και ο Θεός, όταν Τον διώχνει ο άνθρωπος από τη ζωή του, φεύγει. Εγκαταλείπει και ο Θεός και όχι μόνο ο άνθρωπος.
 
Αυτό είναι το νόημα των λόγων του Κυρίου, που ισχύει από τότε μέχρι και σήμερα:  
"Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας, και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σε· ποσάκις ηθέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, καθ' ον τρόπον συνάγει η όρνις τα ορνίθια εαυτής υπό τας πτέρυγας, και δεν ηθελήσατε; Ιδού, αφήνεται εις εσάς ο οίκος σας έρημος". (Ματθ.23:37,38)  
 
Έχουμε μία λάθος πλασμένη εικόνα και αντίληψη περί του Θεού. Μας αρέσει να είναι κάπως παθητικός, μαλακός, ήπιος, καρτερικός, συγχωρητικός, γεμάτος από μία κακώς εννοούμενη κατανόηση και αγάπη.  
Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι εμείς έχουμε πάντα το πάνω χέρι, εμείς και την τελευταία κουβέντα, εμείς αποφασίζουμε και ο Κύριος αποδέχεται αδιαμαρτύρητα… Δεν είναι αυτός ο Θεός της Αγίας Γραφής. Εγκαταλείπουμε εμείς, αλλά εγκαταλείπει και Εκείνος. Τον διώχνουμε εμείς, αλλά μας αποβάλλει και Εκείνος. Αυτή ακριβώς είναι η αιτία και η εξήγηση όσων βιώνουμε καθημερινά στη χώρα μας και παγκόσμια. 
 
Αυτά τα εδάφια από την Αγία Γραφή μιλούν τόσο γλαφυρά, και με τόση ακρίβεια για την εποχή μας, για τις μέρες μας, και δίνουν όλες τις εξηγήσεις που χρειαζόμαστε.
 
Μπορεί να αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη και στο λαό του Θεού, όμως ο Θεός και οι αρχές Του είναι οι ίδιες, η αμαρτία και ο άνθρωπος ακριβώς όπως τότε. Σημειώστε ότι ο Κύριος αναφέρεται στον αγαπημένο Του λαό και στο ναό του Σολομώντα, που σε λαμπρότητα και μεγαλείο δεν κατασκευάστηκε κάτι παρόμοιο πάνω στη Γη. Γι’ αυτό το ναό είπε ο Κύριος, "Ηγίασα τον οίκον τούτον, τον οποίον ωκοδόμησας, διά να θέσω εκεί το όνομά μου εις τον αιώνα· και θέλουσιν είσθαι οι οφθαλμοί μου και η καρδία μου εκεί διά παντός". (Α’ Βασιλ.9:3).
 
Μπροστά στην αμαρτία όμως ο Κύριος είναι απόλυτος, και οι αποφάσεις Του αμετάκλητες. Αυτά που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι αλήθεια, είναι γεγονότα που τα έχει καταγράψει η Ιστορία.  
 
"Εάν ποτέ στραφήτε απ' εμού, σεις ή τα τέκνα σας, και δεν φυλάξητε τας εντολάς μου, τα διατάγματά μου, τα οποία έθεσα έμπροσθέν σας, αλλά υπάγητε και λατρεύσητε άλλους θεούς και προσκυνήσητε αυτούς, τότε θέλω εκριζώσει τον Ισραήλ από προσώπου της γης, την οποίαν έδωκα εις αυτούς· και τον οίκον τούτον, τον οποίον ηγίασα διά το όνομά μου, θέλω απορρίψει από προσώπου μου· και ο Ισραήλ θέλει είσθαι εις παροιμίαν και εμπαιγμόν μεταξύ πάντων των λαών.
 
Περί δε του οίκου τούτου, όστις έγεινε τόσον υψηλός, πας ο διαβαίνων πλησίον αυτού θέλει μένει έκθαμβος και θέλει κάμνει συριγμόν· και θέλουσι λέγει, Διά τι ο Κύριος έκαμεν ούτως εις την γην ταύτην και εις τον οίκον τούτον; Και θέλουσιν αποκρίνεσθαι, Επειδή εγκατέλιπον Κύριον τον Θεόν αυτών, όστις εξήγαγε τους πατέρας αυτών εκ γης Αιγύπτου, και προσεκολλήθησαν εις άλλους θεούς και προσεκύνησαν αυτούς και ελάτρευσαν αυτούς, διά τούτο ο Κύριος επέφερεν επ' αυτούς άπαν τούτο το κακόν". (Α’ Βασ.9:1-9)  
 
Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση για τον άνθρωπο, από το να μείνει μόνος, εγκαταλειμμένος, αβοήθητος στην άγνοια, στο σκοτάδι, να παλεύει με τα αφρισμένα κύματα, και αντί να πλησιάζει στην ακτή, να βαθαίνει στον αλύπητο ωκεανό.
 
Και από την αρρώστια, την ανέχεια, τα σκληρά χτυπήματα της ζωής, τούτο είναι το πιο τραγικό και αγιάτρευτο. Αυτό δυστυχώς επιλέξαμε και προκρίναμε. Εμείς απλώσαμε το χέρι μας και πήραμε το Ιδού, αφήνεται εις εσάς ο οίκος σας έρημος.
 
Αυτή η πορεία είναι που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στην προσδοκία, και τη λατρεία του Αντίχριστου, που θα είναι η ενσάρκωση του ανθρωποκτόνου Σατανά, στο πρόσωπο ενός παγκόσμιου Ηγέτη. Θα προσπαθήσει να πάρει τη θέση του Θεού που εμείς επιλέξαμε να εγκαταλείψουμε. Και ήδη τα συστήματα του κόσμου μας, που είναι τα δικά του συστήματα, τον ερχομό του προλειαίνουν.  
 
Μετά από τούτες τις αλήθειες, που όλοι βιώνουμε και αντιλαμβανόμαστε καθημερινά, αντί για οποιαδήποτε άλλη πρόταση ή προτροπή, θα αφήσω το λόγο του Θεού να μας μιλήσει για άλλη μία φορά, κάτι που έχει κάνει εκατοντάδες, χιλιάδες φορές στο παρελθόν. Να μιλήσει σε όποιον θέλει να ξυπνήσει, να αλλάξει πορεία, να σωθεί από την αιώνια απώλεια.  "Ευλογημένος ο άνθρωπος ο ελπίζων επί Κύριον, και του οποίου ο Κύριος είναι η ελπίς.
 
Διότι θέλει είσθαι ως δένδρον πεφυτευμένον πλησίον των υδάτων, το οποίον εξαπλώνει τας ρίζας αυτού πλησίον του ποταμού, και δεν θέλει ιδεί όταν έρχηται το καύμα, αλλά το φύλλον αυτού θέλει θάλλει· και δεν θέλει μεριμνήσει εν τω έτει της ανομβρίας, ουδέ θέλει παύσει από του να κάμνη καρπόν". (Ιερεμ.17:7,8).  
 
 
Ο ένας δρόμος, ο δρόμος της αμαρτίας, της αστοχίας, της αποτυχίας είναι αυτός που επιλέξαμε, και τώρα θερίζουμε από τη σπορά της επιλογής μας. Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος της ταπείνωσης του ανθρώπου, της αναγνώρισης της πλήρους αποτυχίας του, της επιστροφής του με μετάνοια και πίστη στο σπίτι του Πατέρα Θεού. Να αποκτήσει αυτά που πλάστηκε να έχει και που τα έχασε εξαιτίας της αμαρτίας του.  
 
Ακόμα υπάρχει δυνατότητα επιλογής και η επιλογή είναι ατομική υπόθεση και είναι στο χέρι μας!...
 
 
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 04 Νοέμβριος 2013 21:26
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 29

Χριστιανικό Ραδιόφωνο

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

translate

Greek Albanian English Romanian

Ημέρες Συναθροίσεων

Κυριακή
     Προσευχή:10-11πμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:11-12πμ
Δευτέρα
     Προσευχή:7-8μμ
     Μάθημα  :8-9μμ
Τετάρτη
     Προσευχή:7-8μμ
     Κήρυγμα ευαγγελίου:8-9μμ
         Είσοδος Ελεύθερη
 

 

Προσευχή

 

"Κύριε, να τα χέρια μου. Ας μην αγγίξουν ποτέ κάτι που θα Σε ντρόπιαζε.
 
Να τα πόδια μου. Τα αφιερώνω σ' Εσένα. Ας μην πάνε ποτέ εκεί όπου Εσύ δεν θα πήγαινες.
 
 Κύριε, να τα μάτια μου. Ας μην κοιτάξουν ποτέ σε κάτι που θα λυπούσε το 'Αγιο Σου Πνεύμα.
 
 Τα αυτιά μου ας μην ακροαστούν ποτέ κάτι που θα ντρόπιαζε το Όνομά Σου.
 
Το στόμα μου ας μην ανοίξει ποτέ για να πει μια λέξη που δεν θα ήθελα ν' ακούσεις.
 
 Ο νους μου ας μην κρατήσει ποτέ ούτε μια σκέψη ή φαντασία που θα μείωνε την αίσθηση της παρουσίας Σου."
 
"Κύριε, κάνε με έναν άνθρωπο κατά την καρδιά Σου".

Συνδεμένοι Επισκέπτες

Έχουμε 41 επισκέπτες συνδεδεμένους
mod_vvisit_counterΣήμερα215
mod_vvisit_counterΕχθές539
mod_vvisit_counterΑυτή την εβδομάδα754
mod_vvisit_counterΠροηγούμενη εβδομάδα3964
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα11209
mod_vvisit_counterΠροηγούμενος μήνας11034
mod_vvisit_counterΣυνολικές επισκέψεις879421

Μην ξεχνάς πως...

Η πίστη είναι το μέσον που μεταβάλλει

το όραμα σε πραγματικότητα,

την αποκάλυψη σε γεγονός,

την εμπιστοσύνη σε εκπλήρωση,

την επιθυμία σε πείρα

και το αόρατο σε ορατό.